Choor.
PRincen die met dulle zinnen Lieven al d'onnutten staet, En als t'zalich meer beminnen, 'Tgeen u doch zo licht ontgaet; Al het bloedich moorden wreet Is der Princen Ziel niet leet, Als sy maer daer door verheeren 'tGeen hun Ziele zal begeeren. Dick den Hemel slaet in tooren 'sKonings hoogmoet en gewelt, Laet hem in sijn smaet versmoren Op het zwert bebloede velt, Op dat ider wert verthoont Dat gheen Scepter moetwil schoont: Maer dat Godt met gramme oogen Dreycht der Vorsten boos vermogen. Xerxes waent de Griecksche Steden Vol moetwil te roven boos Al hun vorige vryheden: Maer de Goden die altoos Waken voor het vromer goet, Kneusen Persens trots ghemoet, Doen de Griecken manlijck stryden, Om hun van haer jock te vryden. Raetslaecht vry, ô Vorsten listich, Nochtans maeckt ghy 'tGriecken niet In haer doen oneens of twistich; Goden maken datmen ziet Hoe veel machten kleyn vergaert, Werden door Eendracht bewaert, En hoe datse zijn gedreven Om dat vromen hulp te geven.
Iupiter, Phoebus, ende Mercurius.
Iupiter HOE is den Mensch verdwaest, die ijdel in sijn menen Alleen op 'sAertrijcx hulp en teder macht gaet lenen,
Nu alles waent verheerscht, en roemt sich Prins in als, Gewis, ô Vorsten dom, den schijndt is dick so vals, Dat's u bedrogen heeft eer gy dat zelfs kont weten, Wan gy u d'hoochste waent, so is u naest geseten 'tVerderf, 'twelck uwen roem sal blixemen ter neer, 'tGeen ick flucx blijcken doe aen Persens Opperheer, Die met soo'n leger waent het Griecken waert om loven, Van hun Voor-ouders wet en vryheyt te beroven: Hy pocht in sijn gemoet, hy roemt in sijn gedacht Het Griecken is alreed' in sijn gewelt gebracht. Neen Snorckert, al verwaent, ick sal u idel romen (Gelijck den lichten wint den roock tot niet doet komen) Doen stuyven en vergaen, en doen bekennen dat noyt Jovis rechterhant van straffen en was mat: Ick lief geen tyranny, ick haet het wreet verheeren Van volck'ren, en het geen een ander is begeeren. Der Griecken ijver vroom in Godts dienst mijn behaecht, Godtvruchte offers goet der sonden smet verjaecht: Wat Landtschap heeft sich oyt ootmoedich so gebogen De Goden t'eeren, recht als Griecken naer vermogen? Den Hemel heeft gesmeeckt, en beden uytgestort, Op dat der Goden jonst niet wech geruckt en wort. Der Persen deucht bestaet in trots hovaerdigheden, In opgeblasen pracht, in rijck beperelde kleden, In stenen schoon gewaent die blincken in het goudt, Dat's al d'onnutten schat daer Persen meest van hout; Met leck're snoepery, in haer verweende feesten, Sy gulzichlick verzaen (als ongebonden beesten) Haer smakelose keel, van't lecker so vereelt, Dat zelfs haer snootste spijs, is Grieckens hoochste weelt. Onkuysche hoerery, 'tgeyl overspel, bloetschanden, Ontuchte Sodomy is vander Persen landen. Het dertelste vermaeck, en haer gemeenste spel, Archlistich, vals, geveynst, boos, nydich, wreet en fel, Is haer verraders hert, angstvallich, licht verslagen Als blode Wyven teer, en konnen niet verdragen haers vyants wreet gezicht, maer laten snoot het velt. Ik krygers menicht is alleen hun hoop gestelt, Godtvruchtich zijn sy niet, hun Princen zijn hun Goden, Den Koninck boven al is vlytich hun geboden, Als d'alder grootsten Godt te eeren boven maet; Den Hemel heeft een walgh van dees Godloosheyt quaet. Bematicht is den Grieck in al sijn doen en wandel, Hy lieft het Godlijck recht, is trou in al sijn handel, De wetten gaen in zwang voor ider een gemeen, T'sy Borger oft voor vreemt, sy delen recht na re'en,
Gastvry, goethertich, milt, medogend', goedertieren, Beleeft, rechtzinnich, vroom, en vrolijck van manieren, Doch niet in dertelheyt, maer in oprechte deucht, Daer't manlijck meest sijn ziele in verheucht: Eenvoudich is haer hert met eerzucht niet bevangen, Haer lieft geen zyden klaer met Peerl en Gout behangen, Een licht-bereyde spijs haer gragen honger boet, Geen geyle hoerery verlust haer kuys gemoet: So veel in weeld' en pracht den Pers sal overtreffen Het Griecken, weer so veel de deuchden vroom verheffen Vert boven Perssen snoot het Griecken wijs geleert: Soud' ick dan lyden dat den Pers den Grieck verheert? Neen, neen, veel eerder sal mijn blixem snel vertreden Der Persen trots gewelt, en Xerxes mogentheden. Phebus Neen Vader, so ghy lieft het Griecken algemeen, Spaert vry u blixems vlam, maer zent haer vreugden heen: Eendracht, die steets verselt van lief en trou gepresen, Sal al de Griecksche Ste'en zo vast gehecht doen wesen In eenigheyt, dat eer haer schey d'onwinbaer doot, Dan yet wes'tvaste slot van haer verbont ontsloot. Pallas Mijn Broeder, dat's te recht een wysen raet gegeven, Door eendracht zietmen al in liefd' en trouwe leven, Oprechte eendracht maeckt de zwacke machten sterck, Veel handen t'saem gevoecht by na onmoog'lijck werck, Volvoeren naer begeert: de heylg' eendracht eerwaerdich Maeckt ider tot behoet sijns Even naesten vaerdich. Ons Vaders rechterhant door eendracht onderhout Wat Godt of Menschen ooch rontomme hem beschout. Vier, Water, Lucht en Aerd', van wesen zijn twedrachtich, Nochtans naturen Heer, oft 'sWerelts Schepper machtich, (Wt den Chaos verwert) heeft die so wijs vergaert, En eendrachtich gevoecht, dat ider in sijn aert Blijft onverderff'lijck staen, en d'ander niet vertreden: 'tIs Eendracht die alleen als Moeder vande Steden Is 'teygen voetsel, 'twelck hun vesten maeckt te nou, En hout die wel bezet met borgerlijcke trou, En schenckt een zwacken staet dick 'sHemels hoog vermogen: Maer waer de tweedracht woont en kan geen macht verhogen. Door eendracht werden licht de kleyne rijck en groot: Dus Vaders, naer ons raet 'tgemene best van nood Is meest de Eendracht waert, die steets aen hare zyde voert vrientschap, liefd' en trou die allen twist vermyden, En knopen 'tBorgers hert met soo'n verwerden strick, Dat sy malkander trou door genes dodes schrick
Voor Vaderlandtsche eer in d'hoogste noot verlaten: Dus, d'Eendracht is alleen behoet van 'sWerelts staten, En oock het hoogste nut om 'tGriecken te behoen, Voor Perseus slaverny is Eendracht in haer doen. Iupiter 'tBehaecht mijn wonder wel, ô wijste der Godinnen, Mijn liefste dochter schoon, u overkloecke zinnen Die brengen reden voort; Den Soon oock van Jupijn, Den lof van desen raet moet met deelachtich zijn, Oock naer u beyder zin die mijn dunckt wel gevonden, Wert Eendracht metter ijl int Griecksche landt gesonden. Mercurius, hoort hier, Mijn aldersnelsten Soon Met voeten vlug gewieckt, haelt uyt des Hemels troon d'Eendracht met haer gevolg, en doetse voor my komen, Op dat sy kondich wert wat ick heb voorgenomen, Tot Griecken veylen jonst. Mercu. Ick volge metter ijl, Mijn Vader, u gebodt, en sal in korter wijl Voor uwe Godtheyt hooch de Eendracht flucx doen wesen. Iupiter Hoe lieflijck wert den roem des deuchts by ons gepresen! Den Hemel al verheucht der vromen voorspoet ziet, En steets mijn rechterhant hun ijver jonste biet. 'tVerheucht mijn boven maet, als ick door kloecke reden Beweecht den vromen zie in duysent angsten treden: Grootmoedich onvertsaecht schrickt voor geen doots gevaer, Als oft alhier de doot voor hem geen doot en waer, Gelijck het alzo is, want inde doot der vromen Wert 'slevens soet begin in 'sHemels erf bekomen, 'tWelck voor Godtvruchte deucht is wis tot loon bereyt t'Godtzalich leven bly; 'tgemoet veel hoger leyt, Van op't Godlose ront een eeuwich huys te bouwen; De suyv're ziel altijt sal vruegdelijck aenschouwen Haer waerste Vaderlandt, van waer sy quam alhier. Mercurius Mijn Vader hier voor u de Eendracht goedertier Met haer ghezelschap waert haer willich komt vertogen, Naer u begeert en wil, ick heb mijn naer vermogen Opt spoedighste gesnelt. Iup. G'hebt wel gedaen mijn soon. Mercurius Nu Eendracht hier verschijnt voor Jovis gulden troon. Eendracht
Gy Koninck vander Aerd, ô Vader vanden Hemel, Gy die met donders vlam en 'theylich Lichts gewemel Verschudt des Hemels troon, en maeckt het Aertrijck blint, Siet hier voor u gezicht die ijver is gezint u Mayesteyts bevel naer 'tGoddelijck verklaren
Te volgen metter ijl. Iup. Mijn Oogen zien u garen Gy Steden-cierster schoon, konstlievige Godin, O Moeder van't gebou, en aller vromen min: Beminster vande Vreed', en haetster van het stryden: Vriendinne van het recht, vyandin van't benyden: Verjaechster van't bedroch: gerustheyt van't gemoet: Recht Suster vande Trou, ô heyl'ge Eendracht zoet; Gy die niet lang verselt de boosheyt ongebonden, Noch vest geen woonste vast by moetwils schalcke vonden, Noch by gewelt of moort, geveynstheyt, tyranny, Onmiltheyt, onbeleeft, noch vals pluymstrijckery, By 'tdertel overspel, by logens valsche lagen, 'tZijn u vyanden boos die wijt van hun verjagen V Godlijck wesen schoon, u by-zijn zoet van aert, 'tWelck Rijcken, Lant en Ste'en van ondergang bewaert, Wil byden vromen zijn, en haet der boser wegen; Mijn wil is, heyl'ge Maecht, dat ghy u heylsaem zegen Den Griecken mildich schenckt, en die oock steets verselt, Op dat sy wel vereent der Persen trots gewelt Te niet doen en veslaen: Neemt trou en liefde mede, En al de deugden die u oyt geselschap dede, Verspreyt die over al, bint vast hun Steden tsaem, 'tWelck haer is 'thoogste nut, en maeckt hun best bequaem, Den buyten vyant trots sijn grote macht te schenden, Want waer, ô Eendracht, gy u voeten heen sult wenden, Het Aertrijck lacht vol vreucht, gerust en wel vernoecht Door overvloet in als, 'tgeen gy wel mildich voecht 'tGezegent lantschap toe: maer daerm' u gaet verjagen, Volcht flucx den ondergang, daer so veel grouwel plagen Van twist, gewelt, bedroch, van moorden en verraet: Hier hebt ghy mijn bevel; Nu gy myn dochter gaet naer 'tGriecken vrolijck heen, die uwe komst verwachten, Tversaechde hert maeckt vroom, versterckt hun zwacke krachten, Dat alle Menschen doch der Griecken lof, verbreen, En dat met Persens schant. Eendr. Mijn Vader ick ga heen, En sal naer u begeer soo'n ijver hulp bewysen Den Griecken, datmen sal noch naer veel Eeuwen prysen Den zege overvroom die Griecken door my wan, Want noyt in 'sWerelts tijt een groter beuren kan.
Cookies on Poetry Cove