Beslvyt.
Den Prins die vol van Liefd', ja self de Liefd' woud' wesen,
Heeft ons gelaten na een Liefdigh teycken milt,
Waer door ons Zielen wy liefdigh konnen genesen,
Gelijck als Hesters liefd' Assueros toorne stilt.
Want hy (die alles weet) heeft self hier door gewilt,
Dat dit een geestlijck Voorbeelt soude zijn in allen,
Oock tot des Christi doot, waer aen dit niet verschilt.
'tJoots volck in d'ongenaed' des Konings was gevallen:
Esther (door liefde) ging des Konings toorn bestallen:
So oock wy Menschen waren van Godt onbemint,
En Christi liefd' verwon 'sVaders toornige wallen,
Oock Duyvel, Doot, die anders ons had t'saem verslint,
Des de Damast-bloem toont dat Liefde toorn vervvint.
Liefde vervvint.
Oeff'ningh leer u.