2. Deel, 1 Handelinge
Tijt, Waerheyt. Plato in timaeo.ICK Vlug gezwinde Tijt, die met de winden vaer, Begon mijn wack're loop van 'sWeerelts eerste jaer; So haest wiert d'Hemel niet bezwaddert met de wolcken, Ick was en had 'tbegin voor d'alderoutste volcken; Ick snor, vervlieg, en snuyf door Aerde, Locht en Zee, K'rust nimmer dach of uyr, mijn kromme seyssen snee En maeyde met der ijl de grootste Coninckrijcken, De spitse Toornen kruyn die door de wolcken kijcken: De Pyramiden hooch, Colosse die de Son zelf tergden, zijn vernielt door Tijt diet al verwon; Int kort, daer is geen sterckt, gebouw, of Rijck, of wond'ren, Tis met mijn al vermaelt door vier, zweert, of door plond'ren: En eer de Aerd' vergaet, of d'Hemel smelten zal, K'bedaer of rust mijn niet, of 'tsterflijck zy ten val. Wat roemdy trotsen Prins? dijn naem sal niet versterven, Ghy zult u Schepter, kroon, en purper nimmer derven, t'Hales van miloten.Ghy denckt, ick sal den Tijt (den vinder over wijs Van alles) wel ontgaen: Neen Coning, jong noch grijs, 'tSy Edel of oneel, 'tsy laegh of hoogh geboren Verlyden voor den Tijt, tot een tijt dier gezworen. Alsdan zal Tijt noch Doot verderflijckheyt bestaen, Maer alles alzo ist verstreken en vergaen. Wat Jonckvrou zien ick daer beglanst met Hemels klaerheyt? Waerheyt Amy! Tijt. Dochter zydy't? Ha overschoone Waerheyt! Hoe zit ghy hier zo laeg? wie acht u zo? Waerheyt De Waen. Tijt De Waen, komt die int landt? hoe? dat's te vreemden wonder:
Verheft-men nu de Waen, zo raeckt de Waerheyt t'onder. Waerheyt 'tVerandert met u komst. Tijt De schoone Waerheyt, mach Sy door mijn vlugge komst niet komen in den dach? Ist door vrou Nieuwigheyt? Waerheyt. Haer loop die wort vry meerder, Godts liefde wort veracht, vrou Eerzucht wil geleerder (Door onrust der Gemeent) dan al mijn Dienaers zijn, Dit flaut mijn edel hart, dit doet mijn ziele pijn. Tijt Wat's d'oorzaeck liefste kint? Waerheyt O al bemerckend' Vader! De zonde zijnde schult, en d'oorzaeck hoemen nader Met weerelts wijs vernuft de g'heymenisse Godts Door-graven wil, zo wert-men letter-wijs en groots: De grootsheyt doet den Mensch in 'sWeerelts eere stromp'len, De Waerheyt wert verdacht, men zoecktse t'overromp'len. Tijt En ist de Waerheyt niet, daerm' al om heeft gestreen? Waerheyt. Ick kent met u, maer laes! dat's over lang geleen. Tijt 'tVerhael, ghedenck, en tijt, is die by hun versturven? Waerheyt. By meest elck een ô Tijt! souw ick wel zeggen durven. Tijt 'tBestant van dulle krijch, ist tot hun voordeel niet? Waerheydt Dat weet de geen die't al met wack're ooghen ziet. Tijt Schort ghy u oordeel op? dat's vreemt voor my te hooren. Waerheyt K'mocht ergens yemant licht beroeren of verstooren. Tijt Schaemt Waerheyt dan haer zelfs? Waerheyt Neen Vader, maer voor my Weet ick wat zwygens tijt, en tijt van spreken zy. Daer komt de Onrust voort, 'tis hooch tijt om vertrecken.
Cookies on Poetry Cove