Tvvede Tusschensprake.
1.
VVAT batet grote rijckdom doch?
Wat batet grote wijsheyt noch?
Den armen Mensch en sijn geslacht,
In eerzucht levend' en in pracht,
Dewijl dat haren hogen moet,
Die in hun herte wort gevoet,
In hare handen niet en staet.
2.
Waer toe dient doch so groten raet,
Om hier te zijn seer hoog in acht,
Waer na Meest alle mensche tracht?
Waer toe 'tbeloven, datmen sal
in't eynde heerschen over al,
En datmen wesen wil een Heer,
Oft wel een Prins in groter eer?
1.
Dewijl de slapheyt van een Man
sich selven niet bedwingen kan,
Wat batet datmen sich wil spoen
Om d'een oft d'ander ding te doen?
Voor 'tleven bergen 'tgrote goet,
Dewijl men't hier al laten moet,
En niemant krijgt't al na sijn wensch?
2.
Waeromme twistet dan de Mensch?
Waeromme doch is Haet en nijt,
En daer beneven Twist en strijt
so seer in't spel door't gantsche Landt,
Dewijl de doot ons staech berant?
1.
Int dalen lopet water wel.
Die pylen vliegen wel so snel,
Die wint doorgaens vliegt rasser door:
Des werelts vreucht doch gaet noch voor:
Haer loop is snelder door den dach,
Als een van dryen wesen mach.
Wat doet de Mensch sich selven aen?
Door strijt en nijt heeft hy bestaen
de Liefd' van hem te bannen ziet,
En nu so raeckt hy in't verdriet.
De Liefde zit geketent vast,
Nu is d'Eendracht in grote last.