2. Handelinghe, 3. vvtcompste. In verthoninge, Rentenier, Ghemeente, Landt-man, ligghende en slapen, d'een op een sack met zaet, d'ander op den rug, de derde op de zyde. Tweedracht ('sMenschen vyant) zaet zaeyende, loert eerst rontom siet of sy slapen.
Tweedracht HElsen Keyser 'tis al klaer, zaeyt vry u zwarte zaet. Vyant Siet na den Toren eerst hoe dat den Weer-haen staet. Tweedracht Den Haen die is gekeert, 'tis recht wint na ons wenschen. Vyant Vertreckt. Tweedracht Ick sal, nu zaeyt, zaeyt vyandt vande Menschen. Den Vyant zaeyende So, so, vry ronckt en snuyft, al slapende vernaeckt: Siet (kondy) hoe dat [Mensch] steets uwen vyandt waeckt.
Wanneer ghy mack'lijck licht en sluymert inde zonden, Dan zweef ick om en om, k'en rust noch uyr noch stonden, Ja self niet een minuyt, een stip of ooghenblick En lyter, dat ick my niet naer u quael en schick. V quael Holland, u quael is dat g'op uwen acker Lauw, achteloos dus slaept; En ick des werelts macker Haet u met zulcken haet, (bezonder in dees eeuw) Dat ick rontom u gae g'lijck een brieschende Leeuw. Ach! dat ick niet en kan Gods uyverkoren vrinden Wt-ziften gelijck tarw, of met een slock verslinden! Ja ginckt maer naer mijn wensch, daer quam niet een by Godt, Al bracht ick't tot een proy by ons int helsche rot. K'verlust mijn int verderf van al onzael'ge zielen: Den Hemel daer wy eens met duyzenden uyt vielen, Misgun ick ider een, waerom den mensch die vroom van Godt geschapen was eet van dees kennis boom, Veracht sijn opper-heer, en tegen het betamen Wil liever slangen raet dan Godes gehoorzamen, Noch is dien God so goet dat hy den Mensch ontfarmt, En dat hy d'Eng'len niet in eeuwicheyt erbarmt. Nuw't anders niet en is wat hebben w'ons te quellen? Den Mensch die kompt by Godt, wy blyven inder Hellen. Den Mensch woont met sijn heyl, die g'lovich 'tleven laet, Wy wonen met ons Prins in een vervloeckten staet. Om zo veel als ick kan mijn proy vermenichvuld'gen, Verschijn ick wel voor God, ja der' die wel beschuld'gen Die t'schijnt verkoren zijn voor 'sweerelts aenbegin: Want t'is mijn even veel hoe dat ick Zielen win, Door wanhoop, moort, of dieft, of door afgoderye, Door wel of qua lust, haet, of vremde ketterye, K'vervoeg mijn na d'natuer als of ickt alles wist: K'ben loos en schalck, doortrapt in duyst-derleye list. Dit zaet dat ick hier zaey in d'acker van hun harten, Sal waerheyt (so ick hoop) zo malen en bezwarten, Dat ick noch eens zal zien mijn vyandin (dees bruyt) Verstoten en veracht, doolen ten landen uyt. Dit zaet dat ick hier zaey zal met de tarwe groeyen; 'tHeet eerzucht, nieuwigheyt, en veel neuswyzich moeyen: In zaecken van schriftuer, 'tgeen matigheyt verbiet, D'handel is mijn bekent die dagelijcx geschiet; T'is zuer-deegh int geloof van d'Roomsche paperye, Gezoden en vermengt met gulde specerye. Mijn sack die is geleecht, dat had ick noyt gelooft. Ras zaeyer packt u wech, daer roerter een sijn hooft.
Cookies on Poetry Cove