Prince.
Lof Fonteyn die eeuwelijck zijt vloeyende
in't huys Davidts, om ons t'wasschen vander zonden val.
Lof Fonteyne die ons met dijn geest zijt voeyende.
Lof driemael heylige Godt ons Trooster al,
Waer uyt ons zaligheyt spruyt die eeuwich dueren sal,
Ons Hert doch weder-baert, ons Ziel reynt door dijn Geest
van't aenklevend' gebreck der zonden hier in't dal.
Lof Heer, ghy veroorsaeckt datmen u eert en vreest,
Want ghy ons so g'naed'lijck tot 'sLams bruyloft feest
Wt Liefd' noyt, dus kroondy u eygen werck: maer
Op dat wy vruchtbaer woeck'ren (met u ponden) meest,
Tot uwes naems eere hier end' oock hier naer.
Lof Christ eeuwich Fonteyn, uyt dy spruyt ons heyl voorwaer.
Reyn geneucht.