Eerste deel, tvvede uytkomen. De Oproerige Gemeente met gheraes uyt.
Cicinius, Brutus. EN is dan dese stadt, door ons Voor-Ouders bloet, Door ons Voor-Ouders zweet niet gesticht en behoet? Sullen wy slaven zijn, en om de schulden sneven? Daer wy storten ons bloet, en ons niet wert gegeven. Sullen wy slaven zijn? ô neen, neen, dat zy verr'. Roma, u val is by, ghy hel-blinckende ster.
O al te preutse maecht, met onse zweet besproeyet, Ghy neemt nu af in deucht, in hoverdy ghy groeyet. Ghy scheert u Schaepen niet, maer blootse vande huyt, En laet nu meest elck een wesen der groten buyt. 'tIs lang genoech van ons gewacht, wy willent wreken. Brutus Alst vier lang heeft gesmoockt, moet het int lest uytbreken. Den Leeuw te lang getercht die vliecht ten lesten op, En breeckt die writselaer sijn wreveligen kop. Bedenckt o Raet bedenckt wat ghy hebt aengevangen, Dat ghy ons arme komt met streng betaling prangen. Men deylt geen ackers uyt, ons Vrouwen die vergaen, Men vat ons by den kop, 'ten kan niet langer staen. Den Senaet is verhert, en stoppen haere ooren: En daer geen recht en is, moet men door waepen horen.
Cookies on Poetry Cove