Derde Tusschensprake.
1.
DAT nu de Liefd' is overlast,
Datm' op haer niet veel en past,
Hier menich vrome goede Man
wel mercken en gevoelen kan,
Dit is voor hem een pijn en smert,
Dit een groot kruys is in sijn hert,
Hy ziet wel watter volgen wil.
2.
Daer nimmer twist kan wesen stil,
Tot dat de Liefd' gantsch is verjaecht,
Daer wordt 'tGemeyn te recht beklaecht,
Want Eendracht sonder haer niet staet,
Maer eyndelick te gronde gaet:
En Eendracht 'tnodigst is voor 'tLandt,
Want Twedracht maket al tot schant.
1.
Meest alle Man dit niet en merckt:
Maer door hem werdt den twist versterckt,
Hy weet noch gants niet vande leus;
Hy ziet niet wyder als sijn neus,
Ja blijft vast al in een gestalt,
Tot dat den slach hem overvalt,
En dan so ist te laet gehuylt.
2.
De vrome merckt wel watter schuylt,
En wat alrede hier is geschiet:
Want sonder Liefd' is Eendracht niet,
Door Haet en nijt, Twist ende strijt,
Twe pylen is sy byna quijt,
Den besten zijnde Kercken vree,
Gerustheyt des gemoets oock mee:
Elaes! t'is zwarelick gewont.
1.
Waerm' oyt in sulcken staet haer vont,
Daer is het Landt in groot gevaer,
Want groot elende volcht daer naer.