1. Gheschiedenis, 2. VVtcomst. Twist, Nijt, Twedracht.
Twist. SIet hier duysternis Vorst, de gheen die ghy belasten Te halen uyt der Hel, daar sy ghestooten was Door Liefde en Eendracht: doch door dijn woorden ras Hebben wy haar terstont verworven en vercreghen. Tweedracht. Wie ist die my begheert? wie ist die is ghenegen Tot my, die d'hoochste God vervlouckt heeft door sijn woort? Pluto. Ick, der Hellen God heb u hier doen comen voort, Op dat ghy met u quaat t'Ghemeen sout gaan bestryden, D'welck nu alhier met t'lant de zorge stelt bezyden, Mits Liefde het verbont door Eendracht heeft ghesticht, Sulcx dat t'Lant en t'Ghemeen nu te zamen verplicht, Leven in veylicheyt door ophouding' van werre; En dit ist dat mijn macht wel stooten sou om verre, T'en waar ick met voorsicht daar anders in versach, Hier van alleen de schult heeft dit onlief verdrach: Daarom, naardien den strijt van zweert en vier knaphandich Ghestelt is aan d'een zy, zuldy ontsteecken brandich T'lant met een ander vier, als Eergier, Twist en Nijt, En Heersucht, om t'Ghemeen op te rocken tot strijt, De Tweedracht is bereyt tot mynen wil eenparich. Tweedracht. Bereyt so ben ick wel, Doch vind ick my bezwarich, Door-dien t'Lant en t'Gemeen Liefd' heeft genomen in, Die my in al mijn doen steets is een vyandin: Sulcx dat mijn list, hoe groot die is, hun niet can schaden. Pluto. Vreest voor de Liefde niet, zijt om haar niet beladen, Want sy is door t'Ghemeen gestooten aan een cant, Zo dat-men haar en vint noch in, noch by het Lant, Waarom ghy oock int minst voor haar niet hebt te schromen. Tweedracht. Is de Liefd' dan uyt t'landt? Pluto.
So haast sy voort sach comen Heersucht, met Nydicheyt, de Eergier vol van list, Vlooch sy ten Hemel weer, en liet het Lant vol twist, Verwart door hoomoets trots om 'tghemeen te bezwaren. Tweedracht. Naerdien de Liefde dan ten Hemel is gevaren, So gaa ick spoeden my om (Coninck) dijn begheer Te voldoen, en het Lant te brengen int verseer. Pluto. So doet, Elck rast hem dan om knap sonder vertragen Het Lant en het Gemeen met nieu lyden te plagen, Een yder doe sijn best na aart en na ghewoont, Wie dat het beste doet die wart van my geloont. De Geesten altemael. Wy gaan, wy gaan, wy gaan. Binnen.
Cookies on Poetry Cove