Op de Voys. Waer mach myn Herdertje wesen.
SMorghens vroech al in het kriecken So als het Vogeltje sweeft op syn Wiecken, En alst syn krop // met gesang soet gaen steken op, So teegh ick ras is wt // met d’hangel roe inne schuyt, En hebme ghestelt // neder int Velt, Doch ick vingh niet dus creech het een stuyt.
Waer over ick doort langh staeren After een Bosje ben ghevaeren, Daer ick wat sliep // korts daer nae een Meysje riep, Hou hangelaer vangje wat // ick schoot op wel wie is dat, Riep ick terstont // doen sprackse heel pront, Hoe leghje daer soo afghemat.
Om dat ick gheen hoeck can krijghen, Ay seyse k’bid jou wilt dat swijghen, Set u by men neer // want het is het braefste weer, Het heete Sonnetje breckt // het Wintje naet zuyden treckt, Ghewenster dach // jy niet en mach Becomen daerom heb ick u gheweckt.
Stracx nam ick myn Anghel roetje En quam by dat Suycker soetje, En say wijstmen een plaets // soo binne wy de beste maets, Doen sprackse met woortjes schuw // wech wech ick geck met uw, Ick boert slechs was // wel ach jy dat Ick ben ghemeenelijck toch soo nuw.
Wel seyd ick dat lijckt wel scheeren, Ick loof ick seltje dat nu verleeren, Doen bloos sy quamshuys // en riep Ach laet myn huys, Ick verstont wel uyt haer reen // waer datse strackx wou heen, Ick vraechdent haer dra // sy sey neen of ja Maer heetfet stilswijghens gheleen. Naet stoeyen hiet en warmpjes Namse mijn datelijck in haer narmpjes,
En gaf myn een soen // stoutert ghy moetet niet weer doen Of jy raeckt weer inden hel // ja seyd ick verstaje wel, Wat datje meent // wy syn vereent Als jy begheert ick stracx weer sel. 7. Gheeft myn hier op een kusje Say sy en bruyckt vry weer u lusje, Ghelijck wy terstont // deden soetjes mont aen mont, Stracx heb ick op haer bescheyt // weer fraytjes aengeleyt, Een flautje sy kreech // waer doorse neer seech Ja haer oochjes stonden verdreyt. 8. Ick sonder langh te lijmen, Riep ach! ach! myn lief is aent swijmen, En voorts neerwaerts clam // tot ic een hant vol waters nam En sprengdēt in haer gesicht // dat heefter voorts verlicht, Doen sprac dees schoon // jy soutmen wel doen Eer myn rechte sterf-dach quam. 9. Voort nam ick dit ziecke Bruytje, Settense achter in myn Schuytje, En voort myn koers nā // tot ick aēt groote loofvelt quam, Doen spracse met stemmige reen // ic moet na Amsterveen Daerom laet myn geen // seer garen gedaen [...] en lietse kuyeren heen. Een Hooft alleen.
Cookies on Poetry Cove