Stem: La vignonne. 1. AStrea waerde Vrouw Astrea, Ontwaeckt, kijckt uyt u schoon ghebouw,
Siet eens hoe fray // wy u de May Planten hier inde groene way, Aenschout de Herders met vreucht De deucht // van u jentiele jeucht,
Naer uwe waert // vieren op aert Door vreuchde die ons Maye baert. 2. Silenus die u mint, ghevlochten
Heeft Cransjes drie van groene blaen, Die hy beraen, voor u hier brochten, En nu versocht, wat cont u schaen Die t’offeren u persoon
Seer schoon // tot waere danckheyts loon Daerom Astree,, gunt hem syn bee Soo schenckt hy u syn leven mee. 3.
Doch soo Silenus ghy, aenvaerden Niet wilt voor u ghetrouwen vrunt, Soo ziet eens gunt, daer voor u waerden, Gheknielt ter aerden, leyt die ghy kunt
Verwerven voor u knecht, Oprecht // uyt gulle Lieften echt, Dus ziet niet mis // Astrea t’is Menander die u lieft ghewis.
4. Siet hoe hy sit en treurt wt vreese Dat hy hem gants verlaten ziet, Silenus vliet, denckt eens by dese
Waerom t’mach weesen, dat dit gheschiet, Bedenckt eens ô Herderin De min // of die in uwen zin Heur niet en quelt // en so ontstelt,
Jae reukeloos ter Aerde velt. 5. Vaert wel Astrea lief ick scheyde Oock voor dees tijdt nu van u deur,
Die vol getreur, myn droevicheyde V sal verbreyde, soo ick licht bespeur, Mits Titer hier voor heur plant In t’Landt // d’aerdighe May playsant,
Die hy ten thoon // u stelde schoon Om het genot van weerliefds loon. ’t Verkeert haest.
Cookies on Poetry Cove