Op de vvyse: Als ’t begint. ACh moord’resse! straffe Hard’rinne! Waer heene vlucht ghy met u Vee, Sal dan Titer noyt u sinne Met zijn bittere Galathe,, verand’ren noyt gedwee, Of is u staele borst, belust na mijn doodt Daer ick willich my sal nae bereyde, Ach! ick voel mijn pijn vergroot // die mijn ‘t harte doorstoot, Dus soo moet ick Buelinne scheyde.
Dus moet ick klage, tot dat myn de doot Van d’ees banghe Aerde ruckt, Gheduldich verdraghe, d’ees pijne groot, Tot de Aert myn heeft inghesluckt Daer het lofje noch stadich voor buyghen sal, Daer Titer leyt onder begrave: En elck Vogheltje al // van haer dunne Tackjens smal, Myn noch hipp’lende sal beclaghe. Doch als myn het leven // dan heeft begheven, Straffe Herderinne trots Myn gheest van beneden, Meer rijsen sal tot boven op de rots Die met een fel ghedruys noch roepen sal Titers siel is niet te vreeden: Voor al eer dat Galathe,, van dees Klippe met haer Vee, By myn ziel sal woonen beneden. Dan sal ick u vervolghen stadich op het spoor, Als ghy vlieden sult van u Vee En stadich u noch quelle dat alleene daer door Ghy Titer dees ontrouwe dee, Die u de trouste van alle Hardertjes was Die sy Lammertjes uyt mocht weyden: Sweeft syn schadu overt Gras // daer syn Tranen dick en plas Wt syn waterige ooghe schreyden. Dan comt het berouwe, in u verherde hart, ‘T gheen te vooren was als steen In dringe met clage de bitt’re smart, Die te vooren hy heeft gheleen Ach die voel ick nu in myn teere Borst Myn al smachtende doet verdwynen: Ach gheen suyvre Waters dorst // myn hart noyt verlichten cost, Om te lesschen myn vlammege pijnen. Robbertsz.
Cookies on Poetry Cove