Op de Wijse: Hoe sou ick swyghen siet van mijn Bruygom te singen. GHelijck den Mey verheught Den Mensch zijn corte leven, Soo gheeft ‘tghesicht my vreught,
Wanneer ick die maer even Aenschou voorwaer, Die ick nu wel twee Jaer Ghelieft hebt swaer
Voor ende naer. Dus brant de liefde staech In mijn met groote smarte, Jae ick verlanghe graech
Nae die staet in mijn harte, O Nimphje soet V Dienaer comt te ghemoet, Want ghy verwoet
Myn treuren doet. Ick zie de Voghels cleyn, Ja yeder gaet hem paren, Dees Diertjes alghemeyn
Siet hoe zy hun vergaren, Maer ick alleen Blijf die ick ben certeen, Want ick min een
En anders gheen. ’T is waer de Mey is soet, Maer niet voor alle Menschen, Hoewel dat Flora doet
Ghestadich daer nae wenschen, Maer die in pijn Trecken de Liefde-lijn, Die sal hoort mijn
In rouwe zijn. Ick wensch dat ick by haer Mijn leven moet doorbrengen, Het valt my al te swaer,
Door dien zy’t niet wil henghen Dat ick een woort Teghen haer spreke voort, Dus zy vermoort
Mijn leven hoort. O jammerlijcke dach Dat ick u heb ghesiene Ick wel beclaghen mach,
Want ghy laet my alliene In pijn en rou, Dus troost my doch Kersou Want ick u Vrou // leef in benou.
’T is waer dat ick u Lief Als d’Appel van mijn ooghe, En sal tot u gherief Na mijn macht en vermoghe
V dienen fray In dese lieve May, So ick u say // want ick nu schay. Adieu Princesje fier,
Adieu, om wien ick sterve, Adieu, ha proper Dier! Adieu, want ick bederve, Om dat ghy quaet
Mijn lieve Lief versmaet, Princes Ick laet Alle die haet. Ick laet,, die haet.
Cookies on Poetry Cove