[>De Somer Sonne doet de Vruchten rypheyt kryghen]
De Somer Sonne doet de Vruchten rypheyt kryghen
En doet den Reyser oock dick naar zyn adem hyghen:
Maar my noch Son oft hett’ soo brandigh niet en plaaght
Als ’t Vier dat in myn ziel, en in mijn hart ick draagh.
Ronsaeus.