C Na de wijse: De winter is ons verganghen. TE recht mach hy zijn blijde Die tvleesch verwonnen heeft En is beurijt van nijde Die tfenijnich Serpent gheeft Amo. 5, 15Die de boosheyt can haten En tgoet toestaen eph. 4, 22. Colo. 3, 9.Den Ouden Adam heeft verlaten En den nieuwen aenghedaen.
Die hem beuint van binnen Te zijne wel gherust Ende met hert en sinnen Om wel doen heeft goeden lust Als hem boose ghedachten Oock comen an Dat hy die door Gods hulp en crachten Verslaen en verwinnen can. Act. 5, 42. Die hem oock can veruruechden In lijden en verdriet mat. 5, 44 Ro. 12, 20.Ende loonen met duechden Tquaet en tleyt dat hem gheschiet Noch en begheert gheen wrake Van zijn partijen Maer beueelt God gheheel zijn sake Act. 7, 60.En bidt voor die hem benijeen. pro. 3, 11. Heb. 12, 5. Apo. 3, 19 Diet hem niet laet verdrieten Als hy wort ghecastijt Maer wil dat wel ghenieten Denct op den voorleden tijt Dat hijt door zijne sonden Wel heeft verdient Ende danct God tot allen stonden Diet hem sent als een goet vrient. Ende stelt oock voor ooghen Het lijden Christi bloot Dwelck hy wilde ghedooghen 1. pet. 3, 18.Voor ons arme sondaers groot Dat hy oock wt ghenaden Beloeft heeft claer Dat hy, diet cruys hebben gheladen Troosten sal, en zijn by haer. En dat hy haer wil gheuen Daer toe zijn eeuwich Rijck Ende beurijen van sneuen Apo. 7, 17 ende 21, 4.Afvaghen sonder beswijck De tranen van haer wanghen Breet ende wijt Die sulcken troost al heeft ontfanghen
Mach te recht wel zijn verblijt.
Cookies on Poetry Cove