C Na de wijse: Alst beghint. Mat. 6, 9. Luc. 11, 2.VAder ons in Hemelrijck Daer is gheen Vader ws ghelijck Men vint op aerden niet een man Die sulcke gauen gheuen can Als ghy v kinders gheeft ghewis Al die op v betrouwen fris. Wat muechdy dencken, Heer bemint Ick heet v Vader als een kint En siet doch niet mijn stoutheyt in Luc. 15, 21.Want ick doch niet eens weerdich bin Te zijn v soon oft kint bequaem Oft te voeren een sulcke Naem. Lof noch kints eer, en hoort my niet Noch oock te heeten v kint, siet Want ick dus lang v goeden al Hebbe verteert met Babel mal Dus ben ick niet meer v soon, och Luc. 15, 19Maer kent my voor een huerlinck doch. En ick heb my met verckens draf Langhe veruult en met vuyl caf mat. 16, 6. mar. 8, 15. Luc. 12, 1.Met valsch suerdeech en Duyuels leer Dwelck my versade nemmermeer En altoos seer mijns Vaders faem Ghelastert, en zijn heylich Naem. Och weenen, huylen mach ick wel Dat ick gheweest heb dus rebel Luc. 15, 22Vader ick heb ghesondicht swaer Voor v, en inden Hemel claer Ick bid v Vader tallen tien Wilt my doch voor v knecht aensien.
Wat danck sal ick dees Vader doen Hy neemt my aen met een kints soen Luc. 15, 22Met een trourinck hy my ontfangt Een Bruylofts cleet hy my omhangt Sijn Lam liet hy voor my dootslaen En voor zijn kint neemt hy my aen. Eer, lof en prijs soudick dan niet V gheuen als een goet kint siet Want ghy my met kints goet veruult En hebt my vergheuen mijn schult Soudick nu sulcx verswijghen plaen Luc. 19, 4De steenen mochten roepen gaen. Mijns Vaders lof, prijs ende eer Wilt ick verswijghen nemmermeer mat. 12, 34 Luc. 6, 45Wat int hert is de mont wtgheeft Een vat gheeft wt, sulck alst in heeft Hoe can een vloet bedwinghen hem Als sy eerst loopt sonder ghetem. Mat. 6, 9. Luc. 11, 2. Ick noem v Vader als een kint Want ghy my een goet Vader bint Al ben ick niet meer dan een knecht Ghy gheeft meer dan my toecoemt recht Ghy Vader gheeft my eens kints loon Al ben ick sulcx niet weerdich schoon. Ick dencke dicwils Vader mijn Op de groote ghenade dijn Dat ghy ons so lief hebt ghehadt mat. 11, 25. ende 13, 11.En thoont ons v verborghen schat Dwelck de werelt verborghen is Dat gheeft ghy ons te kennen fris. Ghegheuen can ick nemmermeer V prijs ghenoech, mijn God mijn Heer Ick lach dorstich en hongherich cranck Nu heb ick spijs ghenoech en dranck Ghy doet mijn ooghen op, ghewis Nu sie ick tlicht wt duysternis. Mijn God waert niet een leelijck dinck Dat ick v daet verswijghen ghinck De Voghels ende dierkens cranck
Louen v al met lofghesanck Hoe soude v niet louen fris Die met verstant gheschapen is? Vader, mijn hert dat leyt ghewont Om dat mijn mont niet can doet cont V goetheyt die ghy in my prent Can ick voorwaer niet doen bekent V daet niet wt te spreken is Met Enghelsche tonghen ghewis. Mijn mont en can niet doen al cont Dat ghy my gheeft int herte gront Ghy stort my dick sulck blijschap in Ick weet van vruecht niet waer ick bin V liefde heeft my veel doorwont ] Psa. 42, 3Mijn siel dorst nae v tallen stont. Heer Prins, God Vader uwe eer Can ick volprijsen nemmermeer Och oft der werelt ware cont Ons liefde, begheerte en gront Ende smaecten oock Gods Gheest fijn Sy souden gheen veruolghers zijn.
Cookies on Poetry Cove