C Na de wijse: Adieu Piroonen en Terwanen me. HEt 1. Joan. 2, 18. naect de laetste daghen Alsomen mach aenschouwen Want tot wel doen, vertraghen Beyde mannen en vrouwen Men' sietse wonder brouwen Weynich tot duecht hem gheeft Het sal hem eens berouwen Die hier in boosheyt leeft.
mat. 24, 7 Alsmen siet pestilentie Orloghe, diere tijden In grooter violentie Deen teghen dander strijden Malcanderen benijden Hier in dit aertsche dal Ende aen allen zijden Bloet storten ouer al. Psa. 31, 12 ende 44, 14 ende 79, 4. Wy zijn gheworden spot Onse naeste ghebueren En ghehouden voor sot Vele moetent besneren Als nu te deser vren So lijden wy ghepijn Och Heer salt langhe dueren Wilt ons ghenadich zijn. Heyden, Turcken ghemeene Die leuen op tribuyten Maer laes, het Luc. 12, 32. Hoopken cleene Dat moet ligghen in muyten Vanghen en nauwe sluyten Sietmen waert wort bespiet En als die roouen, ruyten Brengtment in sdoots verdriet. Mat. 8, 20 Luc. 9, 58. Vossen hebben speloncken En voghels hebben nesten Maer Babel heeft gheschoncken Van Oosten totten Westen Maer sy sullen noch bersten Van haer wijn, vol fenijn Ende sullent ten lesten Al becoopende zijn. Sy werden apo. 19, 20 ende 20, 10. ende 21, 15. gheworpen al In den poel van dangiere Die eeuwich bernen sal Van solpher ende viere Des tweeden doots duwiere Bekeert v menschen cranck Verlaet v quay maniere
Want eeuwich is so lanck.
Cookies on Poetry Cove