C Na de wijse: O Syon wilt v vergaren. O Heer verhoort toch mijn gheclach Ick moet op doen mijnen mont Daer ick als een gheuanghen lach V lof woudick doen cont Wie soudet moghen verswijghen V ghenade, O Heer bekent Die wy van v vercrijghen Die ghy Heere in ons prent. Tis recht gheschreuen, mits desen Als wy dat wel besien ioan. 14, 18.Ghy laet den uwen gheen weesen Al die hier tot v vlien Ghy doet Heere in ons wercken Door v gracie ongestoort Wy moghen dat wel mercken Dat ghy ons altijt verhoort. O Heere der heyrscharen O groote stercke Godt Wilt ons in v woort bewaren Ons wapent door v ghebodt Ons crancheyt wy bekennen Sterct ons al inder noot apo. 12, 22 ende 13, 15.Laet dat beest ons niet schennen
Al dreychtet ons metter doot. mat. 10, 28 Sterct ons dat wy niet en vreesen Die tlichaem dooden hier Bewaert ons Heere ghepresen mat. 25, 42Voort eeuwich helsche vier So wy door vrees ontloopen Wt ons vianden hant So moestet de siel becoopen Al met den Helschen brant. Twoort Gods, dat rechte wapen Doet ons in Job verstaen Dat al die zijn gheschapen Gen. 3, 19. Eccli. 17, 8In Aerde moeten vergaen Wy en hebben hier niet seker Jaer, maent, dach nochte nacht Al moetet drincken desen beker mat. 24, 42Elck hout wel goede wacht. Waer zijn sy toch ghebleuen Die ter werelt waren groot Vader, Moeder, Nichten, Neuen Tslot is al de doot Hoe sy hier triumpheerden Sy zijn vergaen in stof Diemen hier ontsach, en eerden So eynt des werelts lof. Wy vinden claer geschreuen In de Schriftuer seer plaen Al die in boosheyt leuen Die moeten eeuwich vergaen Int Rijck Gods cont ghy niet raken Tegen Gods woort, dats claer Ouerlegt wel uwe saken Oft v naect een oordeel swaer. mat. 16, 26 Wat mochtet yemant baten Dat hy veel goeden vercreech Hy moetse toch al verlaten En reysen van hier heel leech Ghy muecht gheen leuen coopen Al hadt ghy Cresus rijck
De doot sal v onderloopen In eenen ooghenblijck. Dus doet na Christus raden Soect eerst, alsoot behoort Te staen in Godes Ghenaden Om goet doen met accoort Wilt v Goddelijck gheneren De zijne verlaet hy niet Dat ghy niet muecht ontberen Godt salt v gheuen siet. Psa. 55, 23 1. Pet. 5, 7 V sorch worpt op den Heere Seyt Dauid, dit wel verstaet Gheeft hem prijs ende eere psa. 37, 25Niet om broot sal gaen v zaet mat. 6, 28 Luc. 12, 27Siet de bloemkens van de velden Hoe lieflijck dat sy staen Als ons Gods woort doet melden psa. 55, 23. 1. Pet. 5, 7Dus wilt v de sorch ontslaen. Prince diet al heeft gheschapen Ende heeftet in zijn ghewout Die spijst oock wel zijn knapen Rijck, arm, ionck ende out 3. reg. 17, 6Elias heeft ontfanghen Spijs, door een Raue swert Dus wilt na deeuwich verlanghen In duechden doch volhert.
Cookies on Poetry Cove