C Na de wijse: Waer mach sy zijn // die liefste mijn. MIjn God waer sal ick henen gaen psa. 27, 11.Wilt my op uwe wegen stueren 1. pet. 5, 8De viant coemt nacht en dach om my staen En wilt mijn siele verschueren O Heer laet my v Geest ontfaen So blijf ick op uwe weghen staen Apoc. 3, 5. ende 22, 19.Dat ic wt tboec des leuens niet worde gedaen. Doen ick noch in Egypten sadt vast mat. 7, 13Den ruymen padt ginck ick treden Doen was ick ghesien en een weert gast Vande werelt was ick doen in vreden 2. Ti. 2, 26Doen was ick vast in sduyuels strick Mijn leuen was afgrijselick Den Duyuel diende ick seer vlijtelick. Doen ick my totten Heer begaf En my vander werelt ginck keeren act. 2, 40.En liet my helpen wt dat boos gheslacht En versaeckte Antechrists leeren Doen wert ick begheckt, en seer versmaet Om dat ick verachte Babels raet ps. 34, 20De gherechtighe worden altijt ghehaet. Ge. 4, 8. Alsmen oock leest van Abel fijn 2. Paral. 24, 21.Sacharias wiltet niet vergheten dan. 6, 16 Hist. vanden Draec. 9.Daniel worde met valschen schijn In den cuyl der Leeuwen ghesmeten mat. 5, 12So hebben sy de Propheten ghedaen En mat. 27, * Christo selue, wilt die verstaen
Acto. 4, 3 ende 5, 18. ende 7, 58. ende 12, 1. ende 14, 18. ende 16, 19. ende 21, 30.De Apostelen en zijn niet vry gegaen. Veel heb. 11, 25 lieuer kies ick onghemack Al met Godts kinderen te lijden Van ick van Pharao ontfang zijn schat Om een cleyne tijt met hem te verblijden Pharaos Rijck is tijtelijck esa. 9, 6. Luc. 1, 29.Christus Rijck duert eeuwelijck Hy ontfangt zijn kinder seer blijdelijck. mat. 5, 11 Joan. 15, 18 In de werelt wert ghy versmaet Wilt v daer inne verblijden Want Christus die wert oock ghehaet Om ons daer door te beurijden Col. 2, 24Hy heeft dat hantschrift wech ghedaen Twelck de viant hadde ontfaen Wildy ghy moecht int leuen gaen. 1. pet. 4, 12 Als ghy door tvier wert ondersocht mat. 7, 13 Luc. 13, 22Den smallen padt begint te treden Verbreyt als dan des Heeren lof Joan. 8, 31Blijft vaste op zijne reden mt. 10, 22Ist saeck dat ghy volstandich zijt Luc. 12, 8Sijn woort al voor de menschen belijt 4. es. 2, 43 2. tim. 4, 8 Apo. 2, 10Hy gheeft v de croon seer blijdelijck. Coemt hier mijn Bruyt, ontfangt v croon Een halsbant root van goude Apo. 3, 5 ende 19, 8.Treckt aen dat cleet seer wit en schoon V jaren sullen niet verouden Joan. 5, 24Door den doot zijt ghy int leuen ghegaen apo. 7, 17 ende 21, 4.De tranen worden van v ooghen ghedaen V en sal gheen leet meer comen aen. Nu staet ghy Sion seer wit en schoon Die croon is v ghegheuen Apo. 3, 12De naem mijns Gods en des nieu Jerusalem Heb ick op v gheschreuen Ghy waert mismaeckt en seer ontdaen Apo. 6, 11Nu hebt ghy het blinckende cleet ontfaen Heb. 3, 11 ende 4, 3.En zijt tot mijnder rusten inghegaen. Dan sullen de Godloose sien En uwe heerlicheyt aenschouwen Sapi. 5, 3Dit zijn sy, waer sullen wy vlien?
Wiens leuen dat wy hebben ghehouwen Voor sotterny en gheckheyt Wy meynden dat sy waren verleyt Maer nu leuen sy inder eeuwicheyt. Die ons dit Liedeken heeft ghestelt Ter eeren Gods ghesonghen Vanden ouden Adam was hy ghequelt Daer toe so seer ghedronghen Bidt Godt dat de liefde in hem ontfenckt Dat hy hem met Babel niet en vermenckt So mach hy mede comen in sHemels tent.
Cookies on Poetry Cove