C Nae de wijse: Wy die Jan tachters kinders zijn. VVy die des Heeren Ghemeynte zijn Sullen wy noch lange moeten trueren In dese woeste werelt, vol van fenijn Daer willen ons de woluen verschueren Om dat wy niet meer En doen nae hare leer O ghenadighe Heer Luc. 17, 5.Sterct ons ghelooue tot allen vren. Als wy deden nae de blinde leyders raet Doen waren wy by haer ghepresen Maer nu wy verlaten de boosheyt quaet So worden wy by haer verknesen Daer wy waren lief en weert En zijn wy niet meer begheert Om Gods woort expeert Sijn wy berooft, veruolcht, ter doot verwesen. Esa. 59, 15 O waerheyt hoe sidy nu vertreen De luegen wert voor v ghepresen Wie hem vanden boosen niet en laet verleen Die moet nu alle mans beroouing wesen Dat louter is en claer Dat en mach niet voorwaer Comen int openbaer Somen in Esaias mach lesen. 1. ioan. 5, 19 De werelt die is in boosheyt ghestelt Dat machmen wel vry wtspreecken De liefde is gheworden als sneeu die smelt Dat mach elck sien aen al haer treecken Van haer zijn wy benout O God diet al aenschout Eccli. 2, 12Wie op v betrout En liet ghy noyt in ghebreecken. O Heer onsen strijt, die is so groot
Die ons aencoemt van alle zijden De werelt, ons vleesch, Duyuel en doot Die comen ons nu al bestrijden O Heer maect ons bequaem Dat wy den strijt weerstaen mat. 10, 32 Luc. 12, 8.En uwen Naem Voor de werelt vroom moghen belijden. O Heer wilt stercken onsen Gheest 2. Tim. 2, 5Dat wy toch wettelijcken moghen vechten apo. 12, 22Teghen Draeck, Propheet en de erge beest Die soecken v vergadering te slechten Daer zijnder noch al meer Die nu benijden seer V Leden teer Wilt ons den strijt wt helpen rechten. Ons vianden die comen ons dapperlijc aen O Heer aenhoort toch dit ghewaghen Tcasteel onser sielen willen sy verraen Daer toe legghen sy groote laghen O Heer gheeft ons cracht Sijt met ons op de wacht Dach ende nacht Dat wy ghetrouwe blijuen tallen daghen. De Vorsten deser werelt zijn seer verstoort Luc. 12, 32Op v cleyn hoopken, ick moet oock claghen Door Skeysers placaet werden sy vermoort V cruyce moeten sy oock draghen Maer v Beloften schoon Die zijn so recht ydoon Sap. 5, 17 4. es. 2, 43 2. tim. 4, 8 1. Pet. 5, 4 Jaco. 1, 12. Apo. 2, 10Des leuens croon Die doet dat wy ons niet en versaghen. Ons veruolghers die zijn so putertier Also dat elck nu mach aenschouwen Sy moorden met water, sweert ende vier Sy doen wat sy connen om ons benouwen Maer ons God die siet seer snel Op die ons doen ghequel Hy salt wreecken wel Als hy het oordeel sal comen houwen.
psa. 66, 10 Pro. 17, 3. Sac. 13, 9. Sapi. 3, 5. Eccli. 2, 5. 1. Pet. 1, 7 Wy werden alst gout int vier gheproeft Met tormenten groot, gaetmen ons quellen Pijne, druck, noot, wert ons toeghevoecht De waerheyt moet ons tleuen gellen Men maect ons naect en bloot O Heer in onsen noot Thoont v ghenade groot Dat wy al ons vianden moghen vellen. Het is ons al van te voren gheseyt Tot Timotheum ist gheschreuen Dat haer het cruyce wert opgheleyt 2. tim. 3, 12Al die Godtsalich willen leuen Door druck en verdriet Dat ons nu hier gheschiet Also men siet 4. es. 2, 45Sal ons Godt de croon des leuens gheuen. O Princelijck Vader van eeuwicheyt Wilt al ons benautheyt aenschouwen Psal. 90, 1Ons toeulucht hebben wy tot v gheleyt Psa. 7, 2. ende 17, 2. ende 18, 3. ende 144, 2.Op v alleene is al ons betrouwen O Heer door uwen Gheest Maect ons heel onbeureest In dit foreest apo. 3, 11.Dat wy ons croone moghen behouwen.
Cookies on Poetry Cove