C Na de wijse: Ick arm schaepken aen gheen groen heyde. INden Jare vijfthienhondert En achtenvijftich claer Sachmen veel volcks verwondert
Te Rotterdam, neemt waer Christenen haddens in handen Godt stoort met cracht // Cains gheslacht Twelck zijn volck meynt te verbranden. Twelck zijn volck meynt te verbranden. Een Broeder sy voort brachten Sijn ooghen waren bedect Dit doen sy my met crachten Heeft hy gheseyt perfect Tvolck dit hoorde en saghen Hy was verhuecht // veruult met vruecht Men hoorde hem seer beclaghen. Sy leyden hem na den stake Seer ras, somen mocht sien Sijn ghebet hy daer sprake Voor den pael op zijn knien Met zijn hooft neer gheboghen Tviel haer te lanck // want door bedwanck Porde hy op ghetoghen. Vrymoedich hy hem stelden Aen den pael sonder vrees Hoe seer dat sy hem quelden Gods woort hy haer bewees Hy heeft zijn hals wtghesteken Heer ontfangt mijn Geest // inden noot meest Riep hy, ick mach niet meer spreken. Den strick heeft hy ghewronghen Om zijnen hals seer stijf Daer na ist hout ontsprongen Doen hy tooch by zijn lijf Den Beul niet lang en beyde Tstroo greep hy saen // dat sach het volck aen Dat hy daer tvyer in leyde. Dus gheschiede de Offerhande Maer tginck niet na haer sin: Die eerste cool niet en brande Hy worp noch een daer in Doen heeft daer een gheroepen Hoe staet ghy soo // hy schudde tstroo Het ionckste Buel ghinck loopen.
Want daer wasser twee dedich Meester Jan, en zijn knecht Den ouden stont niet ledich Al weeck den ionghen slecht Hy heeft dat stroo ghehouden Voor zijnen mont // met beuen op stont Daer quam gheen brant, hy flouden. De Baillieu was ontsteken Met toornicheyt seer groot Dat is daer wel ghebleken Dat hyse brachte ter doot Die Christum vroom beleden Int openbaer // oock ghinck de maer Dat sy niemant quaet deden. De lieden haer verstoorden Sy mochten dat niet sien Dat sy den man dus moorden Daerom worpen sy stien De Buel worde ghetrocken Al in een huys // wt dat ghedruys Twelck hem was groot ghelocken. De Baillieu was gheweken Met de gheheele Wet Dat volck begon te breken Tgheen dat daer was gheset Maer den man bleef so hangen Men meende bloot // dat hy was doot Dat duerde noch seer lange. Die steenen seer vermeerden Daer op die selue tijt Een totten pael hem keerde Een ander die sprack snijt Hy heeft zijn hant opgheheuen En heeft ghesneen // hy viel daer heen Doen sachmen hem noch leuen. Dat volck oock niet en rusten Sy braken int Stadthuys En dedent oock met lusten Sy dochten om gheen cruys
Want sy daer noch seer sochten Nae Christen vier // in dit ghetier Die sy daer noch wt brochten. Een vrou was quaet te voete Sy en mocht oock niet gaen Veel volcx quam haer te ghemoete Sy sprackse vriendelijck aen Waerom hebt ghijt bedreuen? Wy waren bereyt // voor de waerheyt Te steruen, nae te leuen. Dus zijnse wt ghecomen Houdende haer Gheloof Sy beledent als vromen Voor de werelt blint en doof Ick wensch haer dat ghesichte Al diet begheert // en hem verneert O Heer wiltse verlichten. Men hoort nu vele spreken Maer weet, tis gheen waerheyt Dat wy dat wilden wreken O Heer dat waer ons leyt Sy hebbent noyt beuonden Dat wy dit deen // en worpen steen Doe noch tot gheender stonden. Ordeelt recht altesamen Hoe dattet is geschiet Die Godt vreest, sout hem schamen Om dattet Godt verbiet Maer wy moeten sulcx lijden Om Christus Naem // maect ons bequaem O Heer tot allen tijden. O mensch wilt v bekeeren Ghy hebt ghehoort, ghesien Ghy moecht niet excuseeren Tis v betuycht van dien Met goet bloet, lijf en leuen Dus vreest den Heer // schout smenschen leer Wantse v siel vergheuen. Oock me ghy edel Heeren
Ghebruyct recht v verstant En doolt niet meer dus seeren Dat ghy Gods volck verbrant Sap. 5, 3.Wee ons sult ghy noch spreken Esa. 2, 19 Ose. 10, 8. Luc. 23, 19 Apo. 6, 16 ende 9, 6.O Berch ons dect // wy sient perfect In wien wy hebben ghesteken. Blijft nu den Heere beuolen Gheeft hem prijs ende eer Volcht hem, ghy sult niet dolen Doet altijt na zijn leer Maer ten leyt niet int praten Tmoet zijn ghedaen // oft ten mach niet staen Hier me wil ick dit laten.
Cookies on Poetry Cove