C Na de wijse: O Sion wilt v vergaren. Job. 22, 22 Prou. 1, 1.MIjn kint wilt ghy ontfaen mijn reden Ende houden de gheboden mijn Op dat ghy daer na schickt v zeden En dat v ooren achtende zijn Op wijsheyt, so moet ghy v herte Neyghen tot den verstande Godts soet Verduldich oock wesen in smerte Bereyt staen om lijden teghenspoet. Want ist dat ghy na den verstande Verneemt, roept ende crijschet eenpaer En soeckt als siluer teenen pande En als costelijcken schat voorwaer So sult ghy de vreese des Heeren Weten en oprechtelijck verstaen En kennisse niet om vermeeren Beuinden door Godts soete vermaen. Job. 32, 8. Prou. 2, 6 Dan. 2, 21. Jaco. 1, 5. Want wijsheyt die geeft God almachtich Ende wt zijnen monde so coemt Kennis en verstant warachtich En hy doet het gheluck onghesoemt Den oprechten menschen toe vloeyen Ende beschermt alle vrome snel Den padt des Oordeels doet hy bloeyen En bewaert den wech zijns volcx seer wel. Alle goede wech ende oordeel Recht ende gherechticheyt daer me Sult ghy verstaen tot uwen voordeel Ist dat de wijsheyt met neerstiche En met vruechden v gaet ter herten En v siele lust tot kennis heeft Godts raet sal v beurijen van smerten En tverstant, op dat ghy niet en sneeft. Pro. 2, 22. En ghy sult wtghetrocken werden Vanden quaden wech ende van die
Verkeert spreken en ouerterden Den rechten wech ende gaet ter sie Op duyster en verkeerde weghen Ende blijde zijn als sy doen quaet Daer toe met vruechden zijn gheneghen Tot boosheyt, en daer toe gheuen raet. Pro. 7, 5. Op dat ghy verlost moghet wesen Van tvreemt wijf, die niet uwe en is Pro. 5, 3.Die smeeckt met woorden wtghelesen Veracht ende verlaet ons ghewis Den meester haerder ioncheyt roene En verghetet verbont van haren Godt Haer huys neycht hem ter doot ghemeene En haer ganghen tot verlies en spot. Pro. 1, 19. Al die tot haer ingaen, tot schanden Comen sy, en blijuen int verdriet Noch en aengrijpen met verstande Den wech des eeuwighen leuens niet Wandelt recht en bewaert de paden Der oprechter, want sy sullen fijn Woonen in tlant vol van ghenaden Daer gheen boose binnen sullen zijn.
Cookies on Poetry Cove