C Na de wijse: Nu radick alle Ruyters, die geerne by nachte gaen.
HEt ongeluck leert mercken Op Godes crachtich woort Hierom tot zijn verstercken Bid ick elck dat hy hoort Ghy diet mat. 10, 38 ende 12, 64. mar. 8, 34 Luc. 9, 23. cruys hebt gheladen Christum wilt volghen naer Wilt v toch wel beraden Met zijne woorden claer. Daer niet, het sal v rouwen Dat seg ick v ghewis Alle druck 1. cor. 7, 26 en benouwen Dwelck buyten Christo is Dat en mach al niet baten Hoe seere dat beswaert Wilt sulck een cruyce haten En lijdt 2. Cor. 1, 5 na Christus aert. 1. cor. 1, 5 So wert ghy in v lijden Ghetroost door zijnen Gheest Ende sult v verblijden mat. 10, 28 Luc. 12, 4.Vreesen voor gheen tempeest Maer achtent voor ghenade 1. pe. 2, 19Dat ghy om weldoen lijt En dancken vroech en spade Christum ghebenedijt. De werelt can niet dancken Als Godt haer tcruys op lecht Maer spijet wt Sduyuels stancken Sy kijft, sy vloect, sy vecht Voor dwaesheyt oft voor plagen Acht zijt als yemant lijdt Gheen cruyce wilse draghen Phil. 3, 18Tcruys Christi sy benijdt. Gal. 6, 16 Maer een Christen behaghen Int act. 21, 15 cruyce Christi heeft En wilt met Christo wagen So langhe als hy leeft Hy weet dat al die lijden- Met 2. tim. 2, 11 Christo hier voorwaer Met hem sullen verblijden
In eeuwicheyt hier naer. mat. 11, 20 1. Joan. 5, 3. Christus iock dat is soete Sijn pack en is niet swaer Voor die doen rechte boete Ende hem volghen naer Maer so wie Ge. 19, 26. Luc. 17, 22(ommesiende) Op luc. 9, 62. den wech stille staet Van Christo is hy vliende En kiest zijn eyghen Raet. Prou. 1, * Den welcken hem doet dolen Als een dwalende schaep Godts Raet is hem verholen Door zijnder sonden slaep Die hem verblint zijn ooghen So dat hy niet en siet En al zijn Sap. 5, 7 neerstich pooghen Brengt niet voort dan verdriet. deu. 28, 29 Job 5, 14 Pro. 4, 19 Esa. 56, 10 2. Pet. 1, 9 Hy tastet na den lichte Maer duysternis ist al Dat hy door zijn ghesichte Aenschout breet ende smal Gheen vruecht can hy oorboren Door mistroostich torment Sijn doen is al verloren Esai. 6, 9. mat. 13, 14 mar. 4, 12. Luc. 8, 10. ioan. 12, 40 Rom. 11, 8 Act. 28, 27Want siende is hy blent. Sijn hert beghint verflouwen Als hy hem wel bedenct Ende beghint taenschouwen Wat eyghen raet voort brengt Met druck en met ellende Draecht hy een sware cruys En hy en siet int ende Gheen Sap. 5, *. troost, maer swaer confuys. Hy vreeset ende suchtet Meerder noot coemt hem an Hy vreeset ende suchtet Meerder noot coemt hem an Hy beuet ende duchtet Siende dat hy niet en can Wederomme gheraken Op Christus rechten padt
Vreemde ghedachten maken Hem dicwils moe en mat. Nu dit nu dat hy dencket Sijn herte is niet gherust Dies hem den moet ontsincket Nerghens toe heeft hy lust Verbijstert zijn zijn sinnen Hy vint hem heel ontstelt Van buyten en van binnen Is hy seere ghequelt. Tot dat hem wil ontfermen Ende ghenadich zijn Aenhoorende zijn kermen Die ware Mat. 9, 12 Medecijn Christus Jesus alleyne Daer toe zijnde bequaem Om troosten int ghemeyne Die Ro. 10, 13. aenroepen zijn Naem. En dat hy hem wil gheuen Daer toe zijn ioan. 14, 16 Trooster soet Om bidden voor zijn sneuen Segghende met ootmoet Vergheeft hem Abba Vader Door Christum dijn lief kint Sijn sonden allegader 1. Joan. 1, 4Troost hy dan weder vint. Ende hy beghint taenbeden Den Naem Christi oprecht Sijn hert is wel te vreden Bereyt als een goet knecht Om alleyn te 2. Cor. 5, 9 behaghen Christum in vruecht, in noot Ende zijn cruys te draghen Act. 21, 15Vrymoedich totter doot. Druck en noot hem begheuen Vruecht en troost coemt hem by Tot steruen oft tot leuen Staet hem zijn herte vry Hy weet dat al die steruen
De doot sonder 2. tim. 2, 12 beswijck Ro. 8, 17Met Christo, oock beeruen Sullen zijn eeuwich Rijck. Sijn hert dat is vol vruechden Phil. 1, 21.Steruen is hem ghewin Bereyt is hy tot duechden Met eenen blijden sin Phil. 3, 8.Voor dreck ende voor schade Acht hy al tswerelts goet. Met God gaet hy te rade Psal. 1, 4.Tgheluct al wat hy doet. Nv gheuick elck te rechten Wiet swaerste cruyce draecht De werelt oft Godts knechten Oft die afwijct versaecht En om eenighe saken Op den wech omme siet Die tlijden al moet smaken Die weet tbeste bediet.
Cookies on Poetry Cove