Vreughde-Liedt, op ’t Houwelick van sijn Hoogheydt den Prince van Oranje, met Maria, Oudste Dochter van de Hertogh van Jorck.
Stem: Als ’t Begint. VErblijt u ghy Batavieren, Maeckt vreughden om end’ om, Kroont nu met Lauwerieren Den Prins d’Oranjen Blom, Die heden sijn Trouw, Aen een Vrouw Van ’s Konings bloet heeft verbonden, Aen Ducq de Jorrecks Kint, Die hy seer bemint, Zoo gaf hy sijn trouwe handt Binnen Engelandt. Maria die edel Princesse, Daer alle deught in blinckt, Is nu Wilhelmus Meestresse; Op haer gesontheyt drinckt: Steeckt Pecktonnen aen, En laet gaen Den Vuurpijl tot door de wolcken; Want siet den wegh aenvaert, Maria Stuaert, Al met u Oranje blom Haren Bruydegom. Een treyn wel van twintigh Carossen Al met ses Paerden in, Onder ‘t Canon te lossen, Daer Coninck Coningin, In d’eerste Koets sat, Die door d’stadt Dees edel Bruyt convoyeerden; In d’ander Koets naer, Daer sat openbaer De jonge Oranje blom Met veel Edeldom. Al met magnificentie Reden te Kerck, alwaer Zy in ’s Konings presentie Beloofden Trouw malkaer, Trompet en Tamboer, Gaf rammoer; De Klocken die luyden met vreugden Al om dit edel Paer Dat Trouden te gaer: Toen reedmen met grooten lof Weer naer ’s Konings Hof.
Alle de Heeren van Londen, Meenigh Marquies en Ducq, Als dees Trouw was gebonden, Boden hun veel geluck: De Tafel geset, Vol Bancket; Violen en Bassen kloncken, Men dansten paer aen paer, Men dronck den Wijn klaer Al op de Gesontheyt uyt Van Bruygom en Bruyt. Couragie dan met pleysiere, Maeckt blijdtschap door het Landt; Laet nu de Wimpels swieren, Den Prins is hier te Land; Die met sijn schoon Bruyt, In een schuyt Oft gulden Schip was geseten; Hy brenght sijn Liefste mee, Die ons haest den Vree Sal maken met Vranckrijck Door dit Houwelijck. Ghy Princen wilt u verblijden, Maeckt vreught aen alle kant, U naecken beter tijden, Heden door Engelandt; Dit Edel verbont, Zal de wont Van d’Oorelogh haest uyt-blussen; Sa roept dan al viva, Met vreughden, sa, sa, Viva ons Oranje Spruyt, Met sijn Edel Bruyt. EYNDE.
Cookies on Poetry Cove