Toon: La Lande.
IS ‘er een Vreughde,
Hier op Aerd, s’is in de min,
Mits ‘er nooyt yets so verheughde,
Lichaem, Hart, en Ziel en sin,
Als de liefde, die de Trouw
Vast maeckt tusschen man en vrouw
Die gehanthaeft van de Deughden
Is de steun van ’t Aerdsch gebouw.
Want so onendigh
Als de vreughd is van de min
So ’s op aerd sijn macht noodwendigh,
Want ’t bestaet daer alles in:
Daer is liefde ’t soetste soet
Daer liefde is ’t hooghste goed.
Niemanst is op aerd ellendigh,
Dan die liefde niet en voedt.
Ach hoe verheven!
In geluck, vereende twee,
Moet voortaen u gantsche leven
Zijn in liefd’ en heyl’ge vree?
Hoe volmaeckt is nu uw lust?
Hoe vol vreught is nu uw rust?
Nu u sorgen zijn verdreven,
En uw leyden uytgeblust.
Slijdt dus de dagen,
Van uw aengename lend
Op dat ghy mooget vruchten dragen
Die geen bitse tweedracht schend,
Want so liefd’ u altijt bint
En gy steets de liefde mint,
Sult ghy eens dat luck bejagen,
Daer gy eeuwigh heyl in vindt.
EYNDE.