Toon: Eerste Carileen.
LAest geleen, Daer ick lagh onder d’Elsen,
In vermoeyde sluymer-lust,
Dicht by daer ’t beekje bruyst, En safjes ruyst,
Wierd ick van Philis verstoort In mijn rust.
Met geween, Quam sy my daer omhelsen,
En het kussen van mijn kaeck:
Noyt wierd ick meer verheught
Door soete vreught:
Ick waende te dromen, maer
Toen ick ontwaeck, Kon ‘k niet sat blussen,
Mijn over hete min; ‘k Riep staeck het kussen,
O mijn Afgoddin, Of ik Verstik In leckerny,
Want de vreught, Noch geneught
Vint geen meerder plaets in my.