Op de wijse: Christen broeders laet u leeren, &c. Het is een schoon dierbaer saecke Datmen maecke // onses Gods Naem Groot, met Lofzangh ende spraecke, Soet van smaecke // is hy bequaem; Iae vriendelijck ende minsaem Laet ons zijn faem // verbreyden wijdt, Looft hem ten rechten // die zijn knechten, zijt Met groot jolijt
Looft den Schepper ghebenedijt, Die alle dinghen heeft ghemaeckt subijt, Alle eere // tot hem keere, Nu end’ t’aller tijdt. Synen Stoel is boven schreven, Hoogh verheven // wijdt ontdaen: Veel duysent Enghelen beven, Die beneven // voor hem staen: Sijn gramschap doet berghen vergaen, Die diepten saen // verdroghen vry, Voor sijn aenschouwen // mans en vrouwen, ghy Looft hem, waer ‘t zy, Meerder dan alle lof is hy: God is overal, verr’ en by, In hem leven // ende zweven Allegader wy. Laet ons Godt een nieuw Liedt singhen, Groote dinghen // doet hy bloot:
Voor hem beeft ‘s werelds omringhen, Oock springhen // de steenrotzen groot In stucken, voor zijn toornigh exploot, Maer in den noot // is hy seer goedertier, Die betrouwen // op hem bouwen hier, Hy helptse schier, Wt lyden ende groot dangier, Hy gaet met haer door water ende vyer, Hy kan mercken // al ons wercken, Hy proeft hert en nier. Hy weet al ‘s menschen ghedachten, Al haer trachten // en verstandt: Klaer als dagh zijn hem de nachten, Groot van machten // is zijn handt, Hy hoort en siet wel alle dinghen, want D’oore gheplant // hebbend’ als wijs engien, Soud al vooren // oock niet hooren, dien Soude, door wien
D’ooghe gemaeckt is, oock niet konnen sien Hy weet alle dinghen eer sy gheschien, Nae Schrifts getuygen // voor hem buygen Moeten alle knien. Godt is een Coninck ghepresen, Ende desen // woont in een licht Daer niemand toe komt gheresen: Sijn Wesen // van menschen ghesicht Is verborghen: hy heeft ghesticht Al het ghewicht // der aerden zwaer, Seer groot bevanghen // en ghehangen, daer Op ‘t water klaer, Met zynen woorde krachtigh ende waer, Ende hy onderhoudet oock all’ gaer, Sijn vermoghen // ongheloghen Blijckt wel openbaer. Al zijn wercken groot bevonden, Diemen gronden // niet en mach,
Van zijn heerlijckheyt oorkonden, t’Allen stonden // eenen dach, Doet den anderen daer af ghewach. Maer noyt en sach // yemant God vanden throon, Maer zijn verkoren // een-gheboren Soon, Heeft ons seer schoon, Dat verkondicht // Lofprijs sy hem te loon, Die op den stoel sit, weerdich alle Kroon, Eeuwich ghepresen // moet hy wesen, En dat Lam ydoon. Doe wy Gods Vyanden waren, Iae sondaren // boos en fel, Ginck hy ons zijn Liefde baren, Sonder sparen // gaf hy snel, Voor ons allen in doots ghequel, Synen seer wel // beminden Sone soet, Die ons in noode // met zijn roode bloet, Verloste vroet,
Siet, wat een liefd’ ons God den Vader doet, Dat hy ons als kinderen zijn goet, Maeckt deelachtigh // hem eendrachtigh, Eeuwich Lof zijn moet. Sijn ghenade onverdweenen, Is verscheenen // over al, Tot profijt van den gheenen, Die recht heenen // in dit dal, In Christo wandelt den wech smal, Maer heten sal // na Schrifts bediet, Den obstinaten // sonder baten, niet Hem en gheschiedt Gheen ghenade // maer onghenade, siet Toorn, anghst, druck en zwaer verdriet, Wie te vooren // synen tooren Hier niet en ontvliedt. Tot quijt-scheld van ‘t sondigh leven Is ghegheven // die ghelooft
Iesus den name verheven, Tot ons leven // ende hooft, Des Vyants macht heeft hy berooft, Blijft niet verdooft // wie ooren heeft die hoort, Wilt ontfanghen, met verlanghen, ‘t woort Reyn onghestoort, Schickt u te gaen door d’enghe poort, Met liefd’ en broederlijck accoort, Brenght den name // Gods bequame, Vrucht der lippen voort. Vreest Godt al ghy Menschen teere, Gheeft hem eere // want het naeckt, Nu den tijd zijns oordeels seere, Nae zijn Leere // altijdt waeckt, Aenbidt hem, en niet en versaeckt, Die heeft gemaeckt // Hemel en ‘t aertsche velt, Zee en Fonteynen // desen reynen, helt Sy toe ghestelt,
Eeuwigh lof, eere, prijs, ende gheweldt, Ghy Conincklijck Priesterdom, hier vertelt, Vry met breughden // al zijn deughden, Al wordt ghy ghequelt. In Gods lof wilt niet verkrancken, Christen rancken // onversteent, Wilt in alle dinghen dancken, Spijs en drancken // hy verleent, Geen mensch en wort voor hem vergeten, neent Sorgt noch en weent // niet, om dat vleesch aengaet, Maer wel gade // Gods ghenade, slaet, Daer in bestaet Met vaster herten blijft vroegh ende laet By den Heere, volght zijnen raedt, Om niet verdolen // hem bevolen Blijft, Christelijck zaedt.
Cookies on Poetry Cove