Op de wijse: O ghy Ninphe hoogh vermaert, &c. In den Alderhooghsten Naem, Doet alles wat ghy doet, Maeckt u hier deur aenghenaem, Dit smaeckt de Liefde soet, Dits ‘t ghebodt // dits in Godt, Dits den alderhooghsten standt
Wie hier blijft // die beklijft, En hy blijft in Godt gheplant, Al ons soete weeld’, Wordt in u gheteelt, Als ‘t’ Gheest hier speelt. V myn spieghel, en ‘t’ beelt, Myn uytverkoren kindt, ‘K heb om u soo langh ghequeelt Om u soo langh ghemint, My verdroot // kruys noch doodt, Als ick u maer krijghen mocht, Noch gheen smert // in myn hert Doen ick u soo vyerich socht: Komt begroet my weer, Komt versoet u Heer Met een staegh’ in-keer. In ons beyder meest ellendt Bewees ick meest myn min,
Doenje laeght op ‘t hoogst’ geschent, Doen laeghj’ al in ‘t’ sin: Ick en kond // niet een stond Toeven, om ‘t’ schoone Bruydt, Ick quam af // en ick gaf Al ‘t’ Lichaem tot een buyt; Mijn beminde schoon, Dit’s voor u persoon: Toont weer minne-loon. Denckt dit nae, mijn soete Lief, Wat geldt ghy leydt en queelt? Waerje maer tot mijn gherief, ‘t Hadd’ m’alles niet verveelt: Buyght u neer // meer en meer, En erkent ‘t’ inne-daet, Met ootmoet // ’t’ ontmoet, Want dat baert u hooghste staet: Al ‘t’ Heyligh’ lust
Die wordt dan gheblust, Als ick in u rust. ‘k Heb geen meer, noch soeter vreugt Dan als ick u mach sien, In de Liefd, de hooghste deught, V selven mijn aen-bien; Weest dan kleyn // houd u reyn, Want ‘t reyn hert my claer aenschout En alleyn // en ghemeyn, Tot die u soo weerdigh houdt: Kiest dit schoonste padt, Nae uws Konincks Stadt, Daer leydt al u schat. Tot des Hemels hooghen Throon, En tot uws Konincks Zael, Hoordt niet dan het schoonste schoon, Dat’s die hier ‘t laeghste dael: Gheen soo hoogh // en soo boogh
Als u Minnaer, als je weet, Blijft u oogh // noch al droogh, Soo mint ghy my niet een beet: Wort u lief ghelick, Toont weer minne blick, Op dat ick verquick. Hanght u Minnaer stadigh aen, Soo eenight u syn Gheest, Soo sult ghy syn hert verstaen, En wat ghy van hem leest, Al syn goet // al syn soet Sult ghy in u ziel ontfaen, Wat hy doet // of verhoet, ‘T sal u al zijn wel ghedaen, Maeckt gheen onderscheydt, Wat u maer bereydt ‘t Zy dan lief of leydt. Laet u lief zijn al ‘t vermaeck,
En al u herts ghespeel, Laet my zijn u rust en waeck, En al u beeste deel, Laet myn strael // al u quael Trecken door myn Sonne-schijn, Laet u nat // in u vat Maken d’aldersoetste wijn. Laet u hert en mondt Suyghen uyt mijn wond Dat haer maeckt ghesont. V myn lief heb ick besint Dat tuyght al ‘t’ bewindt Wel die soeckt, en die my vindt En sich aen my verbindt, ‘T is doch logh // en bedrogh Al wat in de werelt is, ‘t Lest’ maer gal // over al, En ‘t is alles onghewis,
Smijt u Beelden uyt, Wied’ uyt ‘t nietigh kruydt Dat uyt u noch spruyt. Brengt my ‘t hert heel schoon geleecht, Dat niets, als mijn verkiest, Dat sich van gheen dingh beweeght, Maer heel in ‘t’ verlieft: Weest ‘t’ slaef // ick u gaef, Of verkeert ons naem begint, Siet ick draef // en ick laef Voor de gheen die my bemint: ‘t Is mijn hooghste lust Dat mijn Lief maer rust, ‘t Is dan al ghesust. Ben ick dan u Bruydegom, En al wat u verneught; Ben ick al ‘t’ Liefs waerom, Weet dat ghy niet vermeught,
Soo ‘t ghedacht // anders acht, Valt ghy vallend’ in de Cracht, Quijt u macht // eert ‘t’ kracht Die u voor u vallen wacht: Gheeft u liefste Vriendt Dat u ‘t noodighst dient, Ghy weet wat hy mient. Eert hem, met vreugts tranen-vloet, Doch niet door u gheweldt: Maeckt dat ghy zijn douw behoedt, Die door zijn Gheest op welt: Laet u rouw // en zijn douw In u leeghe vooren gaen, Dat het zaet // komt te baet, En u drooghte doet verslaen: Suyght dees soete lucht, Eert dees schoone vrucht Daer u Gheest om sucht.
Raeckt geen Hemel noch geen aert, Maer blijft in ‘t middel punt: Denckt ‘t cruys is ‘t’ alles waert, Dat word m’uyt Liefd ghegunt: Dit’s u wegh // ghy moet wech Van u selven los en vry, Soeckt maer een // anders gheen Die geern veur en deur u stry, Waer al ‘t uw’ ghe-endt, End’ ick u bekendt, ‘k Schreef u Testament. Toeft ghewilligh met ghedult Als u de Sonn’ ontwijckt, Denckt den tijdt moet zijn vervult, Sit dan niet hangh en kijckt, ‘t Is ghebruyck // dat ick luyck, ‘t Maeckt u Ziel een graege maegh, ‘t Vult u kruyck // ’t groend u struyck
‘t Maeckt u Roosjens aen u Haegh, Daer u reuck van vloeyt, Daer u ranck af bloeyt, En u vreucht af groeyt. Schenckt u Lief een Minne-liedt, Van prijs, eer, lof en danck, ‘t Gheen u door mijn is gheschiet Dat offert met herts klanck: Gheef ick stof // tot meer lof, Singht met al des Hemels Hof, O ‘t’ Ziel // of ‘t gheviel Dat ghy met haer kreeght verlof, In ‘t Haleluia // hier is voor noch nae, O wat groot’ ghenae.
Cookies on Poetry Cove