Op de wijse: O Schepper fier. Liefde tot gheldt Heeft menigh mensch bedroghen, Door des vyandts loghen Werder vele verleydt, De Rijckdom steldt Sathan de mensch voor ooghen,
Daer nae sy dan pooghen, Met al haer moghentheydt: ’t Heeft hem nu seer klaer gaen toonen, In ontallijcke Persoonen, Die haest meynden rijck Te worden al ghelijck. Om ’t Geldt.Om ’t gulden Beldt Boghen seer veel Floristen, Waer mee sy verquisten Haer kostelijcke tijdt: ’t Hert was doorstreelt, Vol van gierigheydts listen, Daer door dees Blommisten Al sochten aerdtsch profijt: By duysenden was ’t dat sy riepen, Waer sy stonden, ofte liepen: ’t Scheen voor de wint Met dese Leyders blint.
Maer Godts wijsheyd Prijs waerdigh t’allen stonden, Stiet seer haest te gronden Dees Flora, haer Afgodt: Weent ende schreyt O Mensch! over u sonden, ’t Is nu klaer bevonden, V dwaesheydt werdt bespot: Wilt u daer niet teghen maecken, Maer dees Afgodt heel versaecken, Soeckt nu voortaen Een beter wegh te gaen. Ghy liept verdwaelt, By hopen in de Kroeghen, Daermen wijn op-droeghen, Ghesoon ende ghebraen, ’t Dient hier verhaelt, Bollen by ’t Aes men woeghen,
’t Is voorwaer versloeghen, Voor ’t aes was koop ghedaen, Tnegentigh gulden: ’t schijnt heel wonder, Sulcken Koophandel bysonder, ‘t had reen, noch slot? Een Tulpa-bol Vijf duysendt gulden gelde, Waer voor dat men stelde Gheschrift, bondigh, en vast: ‘t Was soo op ‘t rol, Meest all’ ghesintheydt helde Hier nae met ghewelde, Geldt-liefd had haer verrast; ‘t Dreef d’Ambachts-lieden uyt haer huysen Datse liepen, jaghen, ruysen, Als dul verbaest, Om rijck te worden haest.
Noch most dit doen By haer rechtveerdigh heten, Soo waren sy ghebeten Door ’s Slanghs nijt, vol fenijn: O mensch wilt koen Doch vlijtigh leeren weten, Dat Godes secreten Voor u soo duyster zijn: Hoe snel heeft het God neer doen dalen, Dat gh’u schult niet kond betalen; En u waen-rijckdom Leydt neer als Dagon stom. Wat’s nu de raedt Om van dit quaedt te raecken: Wilt u selfs versaecken Gheheel, al in den grondt, Eeer ‘t is te laet, Wilt uwen Godt ghenaecken,
En u Blom-lust staecken Als eenen Sathans vondt: Geldt gierigheydt set heel bezijden, Wilt haer schijn gheheel vermijden, Set uwen lust Alleen in Godt gherust. Soeckt d’edel Blom Te Saron hoogh ghepresen, Laet die in ‘t Hof wesen Van uwe hart gheplant: Soeckt doch al-om, Door bidden, ende lesen In ‘t ghemoedt, of desen Daer staet in ‘t effen Landt: Wilt doch door boet n oneffen slechten, En u kromme weghen rechten, Op dat dees Roos In u hart wast altoos.
'Och! of Godt gaf Dat wy kenden, en saghen Godes wel behaghen, In alle dinghen recht: O mensch! laet af, Van ‘t geldt-gierighe jaghen, Al leydt de vyandt laghen, Staet manlijck in ‘t ghevecht: Met Christo kond ghy overwinnen, Soo ghyhem gheeft al u sinnen; Soo ghy ‘t hem op-draeght, Ghy krijght wat u behaeght. Ick wensch u al, Die dit lesen, of singhen, Dat u Godt wil bringhen In zijn ghemeenschap soet, Tot dat ghetal Die met Hemelsche dinghen
Haer gheheel verminghen, In wiens oprecht ghemoedt Iesus de edel Bloeme schoone Alleene wast, seer klaer ten toone, Tot zaligheydt, In volkomen waerheydt.
Cookies on Poetry Cove