Op de wijse: Van den 78. Psalm. O mijn volck wilt mij leeringh nu aenhooren, Wel op mijn Harp, wilt lieffelijck uytbeelden, Hoe dat Gods volck vervallen is door weelden, ‘t Welck Moyses sach van in voorleden tyden,
En David gingh het selfde oock belyden: Hoe Israel is gansch gheweecken af, Door dat het hem van God tot weelden gaf. Gen raed en wasser om haer te verleyden, Soo langh als sy (gedwongen) tot God schreyden: Maer als de Roed’ eens op hiel van kastyden, En datje d’hand Gods niet en wilden lyden, Terstont sachmense dwalen uyt den wegh, En maeckten met vleesch en bloet overlegh.Euseb, Hist. 2. Cap. 1. Alsoo ginck oock met d’Apostelsche Kercken, Ghelijck men in den ouden tijd kan mercken: Soo langh ‘t vervolgh haer overal benouden, En datse hier gheen Tabernakel bouden: Maer zwerfden als Pilgerims hier en daer, Doen stont de Kerck in ‘t kruys als een Pilaer. De Bisschoppen die men doen heeft ghevonden, Onder dese waeren Ignatius, Policarpus, Ireneus, Lucianus, Serapion, Lucius, Analus, Paphnutius, Originis, Tertulliaen.Die waren vroon, onstraffelijck van gronden, Men sachse niet trachten na hooghe staten,
Maer hebben goedt exempel nae ghelaten: Want sy al meest gelijck Slach-schapen soet Hebben haer Leer bezeghelt met haer bloet. Geen vyer, noch zweert, noch ooc der dieren tanden Noch honger, noch doolen in vreemde Landen, Noch spot, noch smaet, noch goederen berooven, En kond in haer de Liefde Gods verdooven, Iae hoe het Cruys haer meerder heeft ghesmert, Hoe meer haer Ziel in Godt ghedronghen wert. Te weten Nero, Diocletianus, Maximianus, Kicinius, Iulianus, Apostatus en andere.So dat van spijt verdweenen de Tyrannen, Als sy ontelbaer Vrouwen ende Mannen Vrymoedigh saghen haer ten vyere gheven, En datse met haer wreetheyd niet bedreven, Dan datse ‘t zaet maer zaeyden overvloedt, ‘t Welck scheen te zijn der Martelaeren bloedt. Och wat een vreugt wasser doen te aenschouwen, Als de natuer was in sulck zwaer benouwen, Hoogheyds verderf en konder niet in breecken,
Men hoefde niet konstigh te leeren spreecken: ‘t Smaeckten al soet wat uyt de Liefde quam, Alst maer en wees de weghen van het Lam. Niemand nae geld of goed behoefd’ te trachten,Leest hier van Euseb. lib. 6. 7. 8. Of datmen hem uyt ydel er sou achten; Oock hoefde men gheen Kercken groot te maken: De predik-stoelen waren de brandt slaecken, Op de Richt-plaets, ‘t volck hoorden aen ‘t Sermoen: De Trommels waren de Luy-klocken doen. d’Vader van ‘t kint, ‘t kint van de vader scheyde, De vrou haer man, de man zijn vrouw geleyde Ter doot, gelijck als na een Bruylofts jeughdigh, In hechtenis sprongen de tranen vreuchdigh, In ‘t schryden van der Liefden brieven soet: Den stijl was gantsch gericht nae het gemoet. ‘t En quam niet nauw in de vergaderinghen, Wie datter eerst sou spreecken, of sou singhen, Of waer de plaets van Bisschop, of Diaken:
Men hoefden oock gheen nieuwen text te maecken, Altijdt was daer matery by der handt, Om ‘t hert tot troost te openen ‘t verstandt. Euseb. lib. 3. cap. 16. cap. I. Item Greg. Hom. super. Mar. 16. 1.Somtijds werdt daer een groetenis ghelesen, Somtijts werdt ‘t volck tot lijdsaemheyd gewesen: Den kloecken strijd van soo veel vrome Helden, Tot opmerck men somtijdts ten toone stelden; Sy waren veel ghestadigh in ghebeen, In ‘t Veld, of in verworpen Huyskens kleen. Door Liefd de herten smolten al in eenen, Men sach persoon van grooten noch van kleenen, Van rijck, noch arm, ‘t waren ghemeyne leden, Elck d’anders noot ghewilligh hulpe deden, Want niemand uyt oorsake van ‘t ghewin Quam tot ‘t Geloof, maer uyt gedrongen min. God gaf zijn Kerck veel mannen van verstande, Die elck om ‘t meest in grooten yver brande; Die goedt noch bloedt en sochten te bevryden,
Want haer goedt was: om ‘s Heeren vvil te lyden. D’een in de stadt, d’ander op ‘t veld seer vlack, Met kommer, druck, en seer veel onghemack.
Cookies on Poetry Cove