Stemme: Op den 51. Psalm. O Godt aenschouwt doch dan dijn hoogen Throon, En siet eens op u aerdtrijck hier beneden, Verlicht ‘t ghesicht, en maecket klaer, en schoon, Op dat wy sien uyt licht, hoe wonderbaer Dat ghy voor al de eeuwen hebt besloten:
Dijn Soons gheboort in ‘t vreedaem Nieuwe-Iaer: Ach laet ons sien ‘t gheen hier door wordt ghenoten. Want ‘t schijnt of al u liefd’, en wonderdaet Door ‘t selfs-ghesoeck in ‘t vergheet is ghekomen; Door ‘t selfs-ghesoeck is uyt ‘t hert wech ghenomen; Door ‘t selfs-ghesoeck ghenoeghsaem wordt versmaedt; Door ‘t selfs-ghesoeck ten vollen wordt ghehaet; Door ‘t selfs-ghesoeck met voeten wordt ghetreden; Door ‘t selfs-ghesoeck, o snood, en gruw’lijck quaedt! Wordt metter daedt hier teghen aen ghestreden. O harde aerdt! o hert versteende grondt! Sal dan dees Son u Hart niet eens deur-boren? Sal al ’s Gheests douw en reghen zijn verloren? Sal al Gods kracht als niet zijn, van al ‘t rondt? Sal al dien tijdt u tijdt niet doen verstaen? Sal al zijn goedt dijn hert niet eens versoeten? Sal ‘t al vergheefs om u dan zijn ghedaen? O wee! wat quaedt sal u dan nae ontmoeten?
Hoe langh, hoe veel, hoe wel hebt ghy ghesien Gods leersaem handt, doot al zijn Creatueren, Hoe dat sy u vermanen, en betrueren; Hoe dat sy u haer dienst soo steedts aen bien; Hoe dat sy u soo overgunstigh zijn; Hoe dat sy u gheduerigh komen smeecken; Hoe dat sy u in smert, in anghst, en pijn Met al haer kracht dijn hert eens mochten breecken. O waerde Mensch! heeft bidden eenigh kracht, Soo neyght u hert en ‘t oor eens om te hooren; Soo laet u Godt door zijn Soon eens bekoren; Soo laet u Godt door hem eens doen zijn klacht; Soo laet zijn Liefd door ‘t Cruys u ‘t hert doorslaen; Soo laet zijn gunst doort bloedigh zweet u roeren; Soo laet zijn dood u doodt u wijsen aen, Op dat hy u uyt ‘t oud in ‘t nieuw mach voeren. Wordt doch vernieuwt, wat leeft en niet en leeft; ‘t Wordt al vernieuwt, ‘t ghewas, en al de dieren;
‘t Wordt al vernieuwt wat God in ‘t rond doet zwieren; ‘t Wordt al vernieuwt om Mensch die ‘t God al geeft; ‘t Wordt al vernieuwt: Alleen den Mensch helaes, Den Mensch, den Mensch die blijft in sonden slapen. O Mensch, o Mensch! blijft ghy alleen dan dwaes? Soo waert ver best dat ghy noyt waert gheschapen. ‘t Is langh ghenoegh in desen nacht ghedwaelt; ‘t Is langh ghenoegh in ‘t oude Iaer ghebleven. ‘t Is langh ghenoegh veel sond, op sond bedreven; ‘t Is langh ghenoeg slechs straf op straf ghehaelt; ‘t Is langh ghenoegh versmaedt, benijdt, ghetwist; ‘t Is langh ghenoegh in ‘t oud om ‘t Ouwd ghestreden; ‘t Is langh ghenoegh nae ’s naestens feel ghevist: Want Christi Iaer stelt alle dingh in vreden. Dit nieuwe Iaer is al t’saem even naer; Dit nieuwe Iaer moet g’in u Ziel ghevoelen; Dit nieuwe Iaer moet vruchtbaer in u woelen; Dit nieuwe Iaer maeckt alles openbaer;
Dit Nieuwe Iaer, merckt eens hoe God dit kroont; Dit Nieuwe Iaer bewijst ons overvloedigh Hoe Godt dit Iaer ons met sich selven loont: O heerlijck Iaer! hoe bent ghy ons soo goedigh. Dijns Gheestes douw dael op ons dorre Landt; Dijns Gheestes vloedt maeck ons bequame voren; Dijns Gheestes gloedt laet ‘t zaedt in ons niet smoren; Dijns Gheestes kracht ontsluyt ons d’aertschen bandt; Dijns Gheestes Oogst, en volheydt zy ons lust’ Dijns Gheestes troost verlos ons, van ons sonden; Dijns Gheestes vreed zy al ons vreughd, en rust: Op dat u mensch u deughden mach verkonden. Vernieuwt, o Mensch! u hert, ziel, en ghemoedt, Verheft u stem, laet alle dinghen loven Dien grooten Godt, den Koninck van hier boven: Maekt ruymt, maekt baen, voor ‘t best en ‘t hoogste goet Ontfanght dijn Vorst, Godts glorieuse Kindt; Ontfanght u Heer in u versaeckte Zielen;
Ontfanght zijn Gheest, waer deur hy u soo mint: Hy sal u al ‘t ouwde Iaer vernielen.
Cookies on Poetry Cove