Op de wijse: O Schepper fier. O Schepper fier Hoe heylich is u wesen, Schoon en uytghelesen In suyverheyd volmaeckt, Soo moeten hier, V lieve Kinders wesen, Gheestelijck verresen Van sonden vry ghemaeckt
Wantmen twee contrary dingen, Niet en kan te samen bringhen Gheen duysternis, By ‘t ware Licht en is. Ghelijck het Hooft Soo moeten oock de leden, Inwendich besneden En sonder rimpel zijn, Wie dit ghelooft, Die wandelt hier beneden, Als hem voor ghetreden Heeft Iesum Christum fijn Die daer hope op hem setten, Suyv’ren haer van alle smetten Een herte reyn, Aenschouwet Godt alleyn. Een die oprecht Wt Godt hier is ghebooren,
Wat hem komt te vooren Hy sondicht nimmermeer, Den Sathan vecht, En komt hem wel bekooren, Maer ghelijck een tooren Staet hy in teghen weer: Want Gods zaet hout hem in allen, Dat hy niet en kan omvallen Godts reyne aert, Daer uyt hy is ghebaert. Wie sonde doet Is in ‘s Duyvels ghesinne, Want van aenbeginne Hy oyt ghesondicht heeft, Maer een ghemoet, Vol van Gods reyne minne, Heeft gheen sonde inne Want Christus in hem leeft,
Een goet Boom brenght goede vruchten, Niemant make hier uytvluchten, Der sonden Knecht, En kent God niet te recht. Want souden wy Noch Sondaers zijn bevonden, Een dienaer der sonden Waer Christus onsen Heer, Wanneer ons hy, Rechtveerdicht deur sijn wonden, Heeft hy ons verbonden Te blijven in zijn Leer. Sonden zijn des Duyvels treken, Christus komt om die te breken, En al ghelijck, Te roepen uyt zijn Rijck. Waer Christi Gheest, Heeft Scepter en ghebieden,
En kan niet gheschieden, Yets teghen synen wil, Want voor het meest, Moet altijd ‘t minste vlieden, Heerscht hy in u lieden Daer blijft niet langh gheschil, Lusten en begeerlijckheden, En al u sondighe leden Werden vernielt, Ghekruyst, en heel ontsielt. Sonds wortel leyt Soo diep in ‘t hert verborghen, Diemen moet verworghen Doort reyn gheloof in Godt, De giericheydt, Met soo veel ydel sorghen, Voor den dach van morghen Al teghen Gods ghebodt,
Wilt u faeck den Heer opgheven, Tracht alleen om wel te leven, En voort de rest, Sal Godt voeghen op ‘t best. Soo yemant seydt Hoe sal ick daer toe raken, Wilt u selfs versaken Gheheel tot in den gront, En weest bereydt, Des lijdens Kelck te smaken, Godt sal in u maken ‘t Welck ghy niet doen en kont Laet die goede Heer u schuymen, Och hy kan so haest doen ruymen Al wat u deert, Soo ghy hem niet en keert. Eylaes! den Mensch Woud’ hy sijn Kruyce draghen,
Dat hem alle daghen Van Godt werdt op gheleydt, Hy soud’ zijn wensch, Wel vinden en bejaghen, Maer hy vreest de slaghen Daer deur hy wordt bereydt, Slaen u hier de Wachters wonden, Soeckt, tot dat ghy ‘t hebt gevonden, Sonder verdriet Vindt ghy u Bruyd’gom niet.
Cookies on Poetry Cove