Skip to content
1637

'tGheestelijck Bloem-hofken

Anoniem

Op de wijse: O! Venus Wicht. O domme Ieught // vliedt jonckheydts quaede lust, Schickt u tot deught // soo vind u Ziele rust: By tijdts ghedenckt aen uwen Schepper goedt, Sijn woort, sijn woort, sijn woort behoud altijt in u gemoedt. Steld uwen sin // op dese Wereld niet, Schouwt sulcke min // want ‘s werelds vriendtschap siet Gods vyandt is, en salse straffen saen; Siet toe, siet toe, siet toe, laet u de wereldt niet verraen. Schoon sy haer laet // schoon haere woorden zijn:

Maer dat verraedt // schuylt onder goeden schijn: Dus wacht u wel van haere boose reen, Soo niet, soo niet, soo niet, ghy komt in treuren en gheween. Den wegh is breedt // die sy met list ingaet, En ‘t is haer leedt // datmen dien wegh versmaedt; Doch niet te min, wacht u, want aen het endt Helaes, helaes, helaes het eeuwigh treuren is bekendt. O soete Ieught // wat sal ons baten dan Des wereldts vreught // als wy daer moeten van? Gantsch niet met al: dus nae des Heeren woordt, Gaet in, gaet in, gaet in, al door des levens enghe poort. Steld u party // des werelds overdaedt, Schouwt brassery // en ‘s wereldts mal ghelaet: Schouwt hoveerdy, en gheeft haer oock gheen stee In ‘t hart, in ‘t hart, in ‘t hart, noch oock in uwe woorden mee. Denckt wat ghy zijt // denckt wat ghy worden moet; Denckt hoe subijt // ghy light onder de voet, Als gras en hooy sult ghy verwelcken ras,

Hoe rijc, hoe rijc, hoe rijc, hoe schoon, hoe cloeck en wel te pas. Kleyn ende slecht // in uwe ooghen zijt, Wat men u seght // al hoordy veel verwijt, Inwendigh schoon, u Bruydegom verwacht, Ootmoet, ootmoet, ootmoet, laet zijn u kostelijcke dracht. Vreest Godt den Heer // kust zynen lieven Soon, Van zyne Leer // (al wordy ‘s werelds hoon) Wilt treden niet // grijpt nae de saligheydt, Die ons, die ons, die ons van Godt uyt liefden is bereydt. Al wat men siet // in dese wereld rondt, ‘t Is blyvigh niet // ’t duert maer een korte stondt: Maer die des Heeren wille wijs beraen Hier doet, hier doet, hier doet, sal in der eeuwigheyt bestaen. Dus vlytigh let // op ‘s Heeren wille goedt, Maer noch veel bet // siet dat ghy daer nae doet: Gheduerigh bidt, goe leeringh niet veracht. Hier med’, hier med’, hier med’ adieu, en zijt doch wel bedacht.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
'tGheestelijck Bloem-hofken · Anoniem · Poetry Cove