Skip to content
1637

'tGheestelijck Bloem-hofken

Anoniem

Stemme: O slaep, o soete slaep. Komt al ter Feest, Ghy hoogh-gekruyste stam, Komt nae den Geest Ter Bruyloft van het Lam, Daer ghy na hebt gebeyt // is u bereyt, Komt ontfanckt u loon, Yder in persoon, Komt ontfanckt u loon met vreugden, Een yegelijck zijn kroon der deugden.

Kom jonck en oud Kom in dijn Konings zael Kom end aenschoudt Dees schoonheyt altemael V druck is nu ghedaen En al vergaen, Al het zwaer verdriet Dat u is geschiet, Al het zwaer verdriet is henen, En al u treuren is verdwenen. Siet hier dijn ooghst Van al u tijds gezaey, Siet hier dijn troost, Voor al u traen-geschrey Hier staet en blinckt ootmoet, ‘t Gheloof, en boet, Hoop, barmhertigheyd, Door u Gods beleyd,

En barmhertigheyd vol minnen, Kom wilt u vreucht Met vreughd inwinnen. Verklaert nu ‘t oogh, In ‘t alderhooghste goedt, Siet slechs om hoogh, Nae ruymt in u ghemoedt, Eert met eerbiedigheyt // sijn majesteyt Die uyt gracy geeft, Alles wat hy heeft, Die uyt gracy gheeft t’aenschouwen, Meer dan men eeuwig kan verdouwen. Siet hier ‘t Palleys Op ‘t cierlijckst op-ghebouwt, Nae ‘s Hemels eysch, Van klaer-deur-schijnent Goudt, Siet hoe des Koninghs glans En Sonne-krans,

Al het Hof deur straelt, En in allen daelt, Al het Hof deurstraelt met weelden: Dit ist daer mensch wel eer om queelden. Siet hier ‘t gesteent Van alderhand geslacht, Door een vereent, Door wonderlijcke kracht, Een yder in zijn graet Toont zijn cieraet, In besonder kleur, In besondere geur, In besonder kleur met stralen, Veel schoonder dan men kan verhalen. Weest oock verheught In al dees Hemels zangh, Want dese vreught, Heeft nummermeer vergangh,

Een yder singt zijn toon, In ‘s Konincks troon, ‘t Singht hier al te saem, Even aengenaem, ‘t Singht hier al te saem seer vuyrigh, Ons Lied is eeuwigh en geduyrigh. Geen schoonder speel, Heeft noyt geen oor gehoort, Want noyt geen scheel Brengt vreughd op vreughde voort, Geen toon gaet hier t’ondeegh, Te hoogh, of leegh, Maer oprecht in maet, Dat ‘t gehoor versaedt, Maer oprecht in maet gaet spelen, Dies kan de vreuchde noyt vervelen. Rieckt met vermaeck Nu alder-eelste reuck,

Want dit ‘s d’oorsaeck Van sonden stancks af-breuck, Ontfanckt nu ’s Hemels soet, Dat al voldoet, Aller blommen Blom, Gheeft zijn reuck al-om, Aller blommen blom en roken, ‘t Staet alles voor u schoon ontloken. Smaeckt nu dees Spijs, Proeft nu dees Hemels vrucht, In ‘t Paradijs, Daer ghy om hebt ghesucht, Drinckt uyt ‘s levens Fonteyn, In ‘t al-ghemeyn, Dit ‘s den soeten dranck, Wt des Koninghs ranck, Dit ‘s den soeten dranck der Zielen, Daer dÉngelen voor eeuwig knielen.

O soet ghevoel Van ‘t onbespraeckte sacht! O soet ghewoel, Dat noyt en is bedacht! Hier golfde vreuchden Zee! Door al de lee, Aller weelden stroom, Heet u welkoom, Aller weelden stroom komt bloeyen, En seyt, u vreugt sal eeuwich groeyen. Des Koninghs Soon, Met al zijn Hemels staet, Staet hier seer schoon, In ‘t alderschoonst’ gewaet, En roept met soet gheluyt Sijn lieve Bruydt: Koom voldoet u lust In mijn soete rust

Koom voldoet u lust ter degen, Want ‘t hert is tot mijn Bruydt genegen. Siet hier mijn trouw, Mijn kostelijckste pandt, Mijn Hemels Vrouw, Neemt die van mijnder handt, Dijn willigh lang gedult, Wordt nu gehult, Voor mijn Koningin, Door mijn groote minn’, Voor mijn Koningin seer waerdigh, Mijn stoel die staet hiervoor u vaerdich. Siet hier u deel Dat voor u is gespaert, Siet hier ‘t Iuweel Dat voor u is bewaert, Siet hier ‘t wit zijden Kleet, Voor al u leet,

‘t Is hier Kroon, en al ‘t Geen hier wesen sal, ‘t Is hier Kroon en al te samen, ‘t Geen ‘s Konings Bruyt hier soud betamen Soo grooten wensch Is van u noyt gedaen, Mijn lieve mensch, Of ghy sult meer ontfaen, Mijn weeld’ in dijn wensch leeft, En vrolijck zweeft, Wenst dan eeuwigh deur Kiest van als de keur, Wenst dan eeuwigh deur ‘t genoegen, Ick sal doch eeuwigh meer toe voegen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
'tGheestelijck Bloem-hofken · Anoniem · Poetry Cove