Skip to content
1637

'tGheestelijck Bloem-hofken

Anoniem

Op de wijse: Het hooghste goedt. Myn Vriendt draeght u ootmoedigh stille, Soo sult ghy doen nae Godes wille: Wilt u vermeten niet // te weten yet, Als onnoosel slecht // dan kan Gode recht Als onnoosel slecht neerdalen, En met zijn Gheest u heel doorstralen. Waer mensch vermeynt noch yet te weten, Daer zijn verborghen Gods secreten,

Want hy de wijsheydt is // seecker en wis; Hy bloeydt in ‘t ghemoedt // lieffelijck en soet, Hy bloeydt in ‘t ghemoet sachtmoedigh, Met sijn ghenade overvloedigh. Waer Godes Gheest heeft zijn regieren, Daer gaet den mensch nae Godts bestieren, Wt liefden is den ganck // niet uyt bedwanck, Maer uyt vrye wil // gaet hy bly en stil, Maer uyt vrye wil betreden Gods wegh: en komt alsoo in vreden. Godt heeft ghewillighe Dienaren, Sy dienen hem sonder bewaren. Sijn lieve soete stem // is Honigh-sem, Soo het Gode voeght // soo ist haer genoeght Soo het Gode voeght te draghen, Soo ist haer lief en welbehaghen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
'tGheestelijck Bloem-hofken · Anoniem · Poetry Cove