Nae de wyse: van den xxx. Psalm, Wt der diepten, O Heere. Ofte: Wilhelmus van Nassouwen. Wilt ghy ingaen ten leven, Veyligh, en onvervaert: Soo moet ghy u begheven Vrywilligh, onbezwaert,
Te schouwen ‘s werelds stacy, Aensien haer waen-schijn groot, Met al haer dominacy, Haer eynd is doch de doodt. Och! die wijs was te deghen, En koos een leeghe staet, En schouwden alle weghen Die d’heele wereld gaet, Met al haer veel behoeven, Van Tafel Kleedt, en Huys: Wel hem die dit kan proeven, En sien ‘s werelds abuys. V meen ick g’naemde Christen, Die eertijds waren slecht, En van dit doen niet wisten, Dat nu te mael heet recht: Van proncken ende pralen, Van kost’lijcken Huysraedt,
Verguldt, ende vermalen, En alle overdaet. Bruyloften ende Feesten, Met alle overvloedt, Om d’aerdsche lust te meesten, ‘t Moet nu al heeten goedt, Hoe breed, of hoe kost’lijcke, Hoe vol-op van all’s, jae Ghemeene Man, en Rijcken, D’een doet den and’ren nae. ‘t Is nu soo veer ghekomen, Dat Herders, die voorgaen, Om ‘t Schaepken te betomen, Selver nae hoogheydt staen; Nae ydel eer sy trachten, Naer aerts rijckdom en schat: ‘t Sout verliest al zijn krachten, ‘t Loopt meest op ‘t ruyme pat.
Wat raedt, o arme Menschen! Om beter wegh te gaen? Wilt snel nae ‘t beste wenschen, Wilt u niet langh beraen: Al gaen veel Harders doolen, Doolt niet met haer, maer wilt Snel gaen in Christi schoolen, Daer werdt dit quaedt ghestilt. Christus stelt u voor ooghen, Aensiet zijn nedrigheydt, Soo werdt ghy niet bedrooghen, Hoord alleen wat hy seydt: Hem selven te versaecken, Het kruys draghen vreedsaem Altijdt in alle saecken, Tot prijs van ‘t Heeren Naem. Siet aen Christi armoede, Sijn groote lijdsaemheydt,
Hoe hy zijn dierbaer bloedt Tot een Wasch-badt bereydt: Om wech te doen u sonden, O Liefde overgroot! Laet dit u hert doorwonden: V aerdtsche lusten doodt. Voor dees Herder wilt buygen, Hoordt zijn stemme alleen: Dees Melck wilt doch insuygen: Tot dees Fonteyn wilt treen: Dees sal ‘t u alles leeren, Wat ghy moet doen, altijdt, Tot hem wilt u bekeeren, Doet hier toe al u vlijt. Wilt s’werelts vrient niet wesen Want dan zijt ghy vyandt Van Godt u Heer ghepresen, O! dit in ‘t herte plant
Laet loopen die wil loopen Den b reeden wegh eylaes! Sy moeten ‘t zwaer bekoopen Al met de Maeghden dwaes. Houd vast aen uwen Heere, Al achtmen u voor sot, Wijckt van hem nimmermeere, Vreest smaed, schand, ofte spot: Wilt daer niet eens nae kijcken, Gaet maer kloeckmoedigh voort: In gheenich dinck wilt wijcken, Alleen u Heere hoordt. Oorlof o Christen herten, Die ‘t alderbest bemint, En ‘t quaed aensiet met smerten, Als Christo weest ghesint: Strijd vroom, u werd ghegeven, De Croon, soo ghy volherd,
Dat eeuwigh vrolijck leven V doch ghegheven werdt.
Cookies on Poetry Cove