Stemme: Lustigh Hymen als een Man. V Liedt nu, vliedt nu jonge Ieught Yd’le vreught, Want het streckt tot groot bederven: Neemt den gulden tijdt nu waer, Die hier naer Liever leven wil, dan sterven. ‘t Sterven wil elck wel ontgaen, Maer met waen
Denckt nu menigh tot zijn schade: Al zijn wel mijn sonden groot Bloedigh root. Snee-wit maeckt my Gods ghenade. Gods ghenade den Sondaer, Niet een hayr Voordeel doet in ‘t sondigh leven, Wie hier sondicht niet behoort Christus, voort Word hy van Sathan ghedreven. Sathan loert met aller kracht, Dagh en nacht, Om ons zielen te verpletten: Singht soet als den Voghelaer, Lacy! maer Om ons vanghen in zijn netten. Van zijn netten zijn gheplant Op het Lant,
Over al, in alle weghen: Dies een yeder waer hy staet, Ofte gaet, Mach hem wel voorsien te deghen. Elck te deghen nu de wacht Neemt in acht, Wat al vreught ghy voort siet stellen: Spreeckt u hater vriendelick,n Is een strick Om daer meed’ u neer te vellen. Neder-vellen was zijn sin In ‘t begin, Hy is hier in niet bezweken: Dies een yeder wacht hem doch Voor ‘t bedroch, Van des Sathans loose treken. Wilt uyt-trecken ‘t sondich vleysch Naer den eysch,
En uyt Sodoma nu trachten, Is der Enghelen bediedt, Wel gheschiedt, Wilt dan Gods woort niet verachten. Acht (doen al de wereldt was Als een plas,) Zijnder maer over ghebleven: ‘t Sal soo zijn voor ’s Heeren dagh Als ‘t doen plagh, Dies mach schricken elck, en beven. Schricklijck Godt verschijnen sal, En ten val Brengen al ‘t ongodlijck wesen: Denckt hoe veel meer zijn verdaen, Als gegaen In ‘t beloofde Landt voor desen. Desen schoon dierbaren tijdt Gaen wy quijt,
Dat een yeder dit versinden! Dat den tijd oock naedert seer, Daer de Heer Van mistrouwt, geloof te vinden. Weynigh Goudt te vinden is, Is ghewis, ‘t Druppel by een vloet is kleynich ‘s Levens padt is nauw en smal, En ‘t getal Die ‘t bewandeld, is seer weynich. Oorlof weynigh (voor een slot) Vreesen Godt, Veel met ’s werelds lust versellen, Gaen den ruymen wegh, die leydt (Christus seydt) Tot d’eeuwige pijn der Hellen.
Cookies on Poetry Cove