Op de wijse: Moet nu in alles sich versaecken, &c.
Eenigh, stil, en af-gescheyden
Hier van al,
‘s Menschen herte wel bereyden,
Voor Godt sal,
Maer aenhanck // van verganck,
In ‘t gene dat hier is,
Maeckt duysternis.
Een gelaten hert ootmoedigh,
Houdt hem stil,
En het voeght hem altijd spoedigh,
Nae Gods wil,
Hoe het gaet // goet of quaet,
Wat God toe laet, of schickt,
Hem niet en schrickt.
Want hem is voor al wel kondigh,
Datter geen
Dinghen en zijn quaedt of sondigh,
Dan alleen,
‘t Goddeloos // wesen boos,
Waer van des Menschen gront,
Diep is ghewondt.
Creatuerelijck beweghen,
Dus oft soo,
Daer en is hem aen gheleghen
Niet een stroo:
Of ‘t ghedacht // schreyt of lacht,
Van ‘t ghene dat het siet,
‘t En raeckt hem niet.
Isser dan gheen pijn noch smerte,
Noch ghevaer,
In sulcken ghelaten herte?
Iae ‘t voorwaer,
Smerte groot // totter doodt,
‘t Welck niemand en versint,
Dan die ‘t bevint.
Mochtet hier hem selfs verteeren,
Om den Mensch,
Tot de ware deught te keeren,
Nae Godts wensch,
Hem gheen pijn // soudet zijn,
Wt Liefde die het heeft,
Tot al wat leeft.
Dat is gem het grootste lyden,
Alst niet kan,
Van de slavernye bevryden
Alle-man,
Dat het moet // ’t hooghste goet,
By hem behouden heel,
Sonder uytdeel.