Stemme: Vooghdesse der ghemoeden. Laet ons van Liefde singhen, Van Liefde, voor wiens licht // en held’re stralen, Verduyst’ren alle dinghen, En waer van alle deucht // zijn glans moet halen, Die niet in schijn // maer kracht doet zijn, Daer veel onnut om twisten, Sonder wiens klaerheyd // niemand kan zijn in waerheyd, Een recht Christen.
Of yemand tael en reden, Wierd als een Mensch, en Engels stem bevonden, Of hy verborgentheden, Hoe diep op ‘t naust, kon peylen en doorgronden, Iae kan voorsien // wat sou gheschien, En nergens in waer dwalich, ‘t Waer vry een wonder // en nochtans maekt dit sonder Liefd’, niet salich. Al hadd’ yemand Gheloove, Soo groot, soo sterck, dat Bergh en Rots beweeghde, En van zijn plaets verschoove, Of liefdeloos, yemand schijn-deuchden pleeghde, En tot een gaef // schonck al zijn haef, Iae liet zijn Lichaem branden, ‘t Waer niet met allen // God sonder Liefd, bevallen Gheen Off’randen. Een vast en wis betrouwen, Dat stadigh ooght, op God, en Godes Soone,
Een vroyelijck beschouwen, Een seecker hoop, van die salighe Kroone, Is loflijck doch // de Liefde noch, Veel hoogher word ghepresen, Die zijn vergancklijck // maer liefde sal onwancklijck, Eeuwigh wesen. Gheloof, en hoop, sal strijcken, Wanneer van God, ‘t beloofde word ghegheven, De Liefd’, sal nimmer wijcken, Maer die sal God, on-af-scheyd’lijck aenkleven, Door Liefd’ is dat // den Hemel pat, Seer licht valt om betreden, Die ’s Hemels seghen // als eenen milden reghen, Haelt beneden. De Liefd’, bewees zijn krachten, Doen Abraham uyt Goddelijcke minne, Zijn Soontjen soude slachten, O kracht, o Liefd’, Hemelsche Koninginne,
O deught der deught // die Ziel verheught, En vrijd van alle smerten, Hemelsche Salen // ontsluyt, en laet Liefd’ dalen In ons herten.
Cookies on Poetry Cove