Stem. So lang is ‘t Muysie, &c.
Gelijk een smagtig Hert,
Na een frisch teugje smert,
So togt mijn enge geest na Amstels brakke beek
Of mijn aardts Godesje daer eens in ‘t water keek.
O pitje van mijn Ziel,
Of ik u in ‘t gekriel
Van so veel duysent liefjens in de minnevogt,
‘t Eerste lipjen an uwe kaakjes drukken mogt.
Wat valt my niet al in,
Ontrent de suyvre min?
Als ik ‘t spiegel-stroompje in eenigheyt voeteer,
Eer myn paartjens peysteren voor ‘t Hoefje Hogre-meer.
Mijn schoone tyt gaat heen,
Och soud ik wel alleen
- - - - - - - -