Van die Iuffr. en Monsr.
Iuffr.
Ik sag nog sogt oyt ryner slag,
Och was ‘t van daag maar Bruyloftsdag.
Monsr.
Al wod haar niemant, ‘k wil haar wel,
Al was het in haar blanke vel.
- - - - - - - -
De hemel vergeld’ ‘t die eerloose guyt
Die met syn vlyen
Steenen styf en kon
Daagde tot schryen
Die valsche Gabont,
Bracht my
In ly
Voor tydt verdryf:
O Doot
Ik malloot
Waaghde te los mijn lijf.
2. Wat hy my
Op ‘t laaken heeft geswooren
Weet die schellem op syn ziel,
Dat hy my tot syn vrou
Voort nemen sou
Al of hem de schoonste Princesse geviel:
‘k Ben een prep
Soo hy my hadt bekooren
Dan op dese schoone voet,
Dus kreeg hy oopen hof
In Wyv’rigs lof;
Maer binnen het maantje was syn lust geboet,
Doen ging men waaren
- - - - - - - -