Van die Iuffr. en Monsr.
Iuffr.
Lest sag ik hem eens in de kerk,
Een quaad belet van ‘t goede werk.
Monsr.
De goude glib is niet een Meydt,
‘k Staroog op haar goetaardigheydt.
- - - - - - - -
Iou wijf hadt heur verreeckent, doet op jou milde hant,
Bedeckt heur misverstant,
Dat jonge kalf, betaalt het half,
Daar is gien Luyermant.
Hy liet ‘er ien bestellen, elk riep om poppegoet,
Hakken en krukken, al wat ‘er weesen moet,
Van ‘t hooft tot aen de voet,
Ay koop jou vrouw, ien wyndelton,
Daar in s’ haar jongen broedt.
Bartel kreeg ien Koortsje, hy raakte me te koy,
Doen liep het swijn in ‘t koren, de koeyen in het hoy,
Hey! doe hiel de kar eerst roy,
Het was taak, taak, elk hant ien haak,
Maakt nu de luyeren moy.
Flepjes, en klepjes, gants Iou daer was niet klaer,
Hiel en halve doekjens, of ‘t kint wat smertlyk waar,
De wieg liende de Snaar,
Die lieve quant, door onverstant,
Wier duure koop een Vaar.
Truytje wier wat gantjes, sy kraande tyelyk op,
Doen was ‘t nayen, brayen, doudeynen met de pop,
De kraam, pook, kreeg de schop,
O Luyermant, van langer hant,
Vervulme jou de krop.
- - - - - - - -