Van die Iuffr. en Monsr.
Iuffr.
Ik soek wat deegs iets sonderling,
Een goet Godvreesend Iongeling.
Monsr.
Ik soek een Iomfer na myn sin,
Een heldre das, een stuyver min.
- - - - - - - -
Steenen weet-men door staag denken,
Weyg’ren noyt een vonkjen vier,
Harde mispels sijn te menken,
In de slag verhard dit dier.
Och wat valt ‘er al te leeren
Op den bodem van ‘t Heel-Al,
Niet ontschoot ‘er myn begeeren
Dan in deese minne-val.
Wat mogt ik oyt min gaan sayen
Daar ik nimmer mayen sou?
So veel blaagjens sien verwayen,
Seg men met genoeg myn trou?
Blonk ‘er niet geslaagen minne
Doen sy my in ‘t agterwout,
Niet gedwongen vry van sinnen,
Mynen kling was toebetrout.
Doense kreet met luyder stemme,
Constantine berg myn lijf,
Schokkevast wil my beklemmen
Hier verdienje wis een wyf.
Maar dit troutje vloog op blaatjes
Blaatjens gaven ‘t aen de wint,
‘t Syn maar afgeperste praatjes
Liefde die geen loonen vint.
- - - - - - - -