Van die Iuffr. en Monsr.
Monsr.
Hy dogt eens ja, ik, syd och neen,
Mit liep de Sul een blaauwe scheen.
Iuffr.
Hoe dat hy peest hy vintse niet,
Die ‘t jeugdig rommelsootje vliedt.
- - - - - - - -
Kijk eens fluwiele mouwen,
Een veurschoot van Damast
Een fleurse kap dat past,
‘t Lijkt of jy selfs soudt trouwen.
Loop Aal ik peur uyt ‘t boere lant,
En dat al na de Haagse kant,
By de Schoone Ionk-vrouwen.
Na al der Heeren stal,
Ia hen by d’Haagse wal;
Daer salmen Bruyloft houwen.
Nou Sloerikous ik gae mijn gang,
Iou trony staat wel vies en bang,
Iy wilt jou niemant kennen,
Maar wat is ‘t voor een vent,
Een giest of een Ian drent,
Kan hy een wagentje mennen?
Aal hoe besummelt datje praat,
O neen ‘t is gants gien slegt soldaat,
Nog voerman ‘t syn bree saaken,
En boer is mee te slegt
Na dat my is bereyt
Tot draagvis sal hy haast raaken.
Nu ‘k loop weest huyschkens Fytje buur,
Brengt quakjes by en maakt het uur.
- - - - - - - -