Van die Iuffr. en Monsr.
Iuffr.
De eerbaarheydt beswalmt myn min,
‘t Is aars een brakje na myn sin,
Monsr.
Wat heb ik Turf en Hout van doen,
‘k Moet ses maal vragen om een soen.
- - - - - - - -
De sakte pluym op ‘t bedt,
Ma dame maak couragie,
Ons sel heb de kroot pret.
Sy daar Iacq hier van dan,
Ikke niet de Fransman,
De Rotsak deuge nieytte,
Se wods’ niet sekken ja,
Wat een meschant verdriette,
Ik sweere dat so pas.
Seek, seek Iaquo, is koet,
Hy vons wel haest vol doet,
Soo rasse jy maar wille,
Wilse vous nou de Bruyt,
Ikke niet de tijdt verspille,
Wy speel saam in saam uyt.
Datte soo bon for Iuffrou,
Sy my par fore wil trouw,
Maar ik toujours soo soete,
Ik skrijf de brief; ma Meer
De France is niet soo koete,
Mijn leef ik pas kom weer.
- - - - - - - -