Van die Iuffr. en Monsr.
Iuffr.
In ‘t donker word ik gaaren warm,
Onder den mantel in sijn arm,
Monsr.
Soud’ ‘k schreumen voor een wilde bles,
Ik tart den bitsen Hercules.
- - - - - - - -
Hy verlucht al zyn pottagie
Vyt de bak,
groot gerak
A la menagie.
Nuchter kalfje doode vis,
‘t Puyckste is
Dat ‘k een bloedt verwant op disch
Smeeren, smullen, banquetteren,
Smakt een man,
inde ban,
Om vleesch en veeren.
Karremelkje suure huy,
Scheink ik luy
Op een milde kermis puy
Op prut, kool, en boone basten
Kleyn en groot,
Ongenoodt,
My komt vergasten.
Schouw myn plunje iensjes an,
Of een man
Als ik nauwer kliedt zyn kan
Daar by lust my selden ‘t eeten
Dat lapt ryck,
Zoon ten dyk,
- - - - - - - -