Van die Iuffr. en Monsr.
Iuffr.
De klok sloeg naulykx agtien jaar.
Of ik was man-sieck ‘t tuychje klaar.
Monsr.
Kom Iuffr. wil jy slaap by myn?
Ik jou sel bak, bon Marssepyn.
- - - - - - - -
Als s’al ons sootje stoolen,
En dreven ons’ in hoolen.
Neen hooger niet myn Herderin,
Dit otyjen dient vergeeten,
Was ‘s ook een diertjen meer of min,
‘s Wier tyig voor de speeten,
De moet bevegt veel schatten,
Die s’ontsakt moetse vatten.
Ie maakt u blontsig haar maar grys,
Ay wilt u greyen stillen,
En denkt wat beters ben je wys,
Wel moeten maar niet willen;
Dorothe.Och Pan heeft ook vergeeten,
Dat ‘t hier ligt af te meeten.
Die ‘t bosch, en wildt, en al bewaakt,
Die sag den booswigt snerren,
En liet d’onnooselheyt ontschaakt,
Van ‘t stuure dier opsperren.
‘t Is al vergaafs verkreegen,
Is ons de Bosgodt teegen.
Wie weet wat ons, ons’ huys ons’ vee,
Al vorder sal ontmoeten,
Ligt staat ‘er groover wint-buy ree,
Om ons plots om te wroeten,
- - - - - - - -