Stemme:Van den 91. Psalm. Heb. 11.13DOor het geloove siet den mensch, Dat hy sal moeten sterven, Sal hy al nae sijn 's harten wensch: 't Ghewenste leven erven, Het leven dat soo Heerlijck zy, Soo vreughdigh en onendigh.
Dat al ons vreughd' wel lijckt daer by Rampzaligh en ellendigh. Hoe sietmen dan noch voor de doodt: Den Mensch soo vrees'lijck vresen, Sou 't wel door schrick van pijn of noot Of voor sijn rechter wesen, Of is hy aen de Weerelt vast? Daer op dat hy wil bouwen, En daerom noet op 't Hemels past, Of Godt niet derf betrouwen. Wie dat de doot door 't lijen schroomt Sijn schromen kan niet helpen: Maer sal als sijn gerucht maer koomt, Te meer sijn hert bestelpen. Wie 't lijen dat hy lijen moet, Kan met ghedult aflijen, Sal hem in 't lijen hoe verwoet,Heb. 12.11 Noch selfs in 't eynd verblijen. Hebt ghy u bootschap wel ghedaen Die u Godt heeft bevolen, Gaet dan gerust maer op hem aen: Want soo ghy vreest, 't is dolen Ghebreeckter yets, en ist u leed,Pro. 20.13 V rechter wil vergheven, Maer wie sijn wet met voeten treet, Mach voor sijn straf wel beven. Zijt ghy met 's weerelts liefd' besmet,1.Ioh. 2.15. Soo siet wel uyt u ooghen, Die daer op sijn betrouwen set: Die werdt van haer bedroghen,Luc. 12.20 Vertrout u Godt u trouste Heer Wilt eyghen wil bedelven,Iere. 2.20 Ten schort aen hem doch nimmermeer,Esai. 5.4. Schort het niet aen u selven. Waer Gode door 't geloof in 't hert,
Sijn woningh' heeft ghenomen, Daer jancktmen nae de dood met smert, Wanneer dat hy sal komen, Gheen ding en baert hem meerder pijn, Dan dat hy dus moet zwerven, Psal. 42.2.En Godes vriendelijck aenschijn, Soo langhe noch moet derven. Of isser yets dat hem verweckt, Om hier noch wat te woonen, Phil. 1.23.Dat 's liefd' die tot zijn naesten streckt, Of voor sijn Godt te toonen, Een recht oprecht hart'lijck wee klagh Van sijn bedreven sonden, En dan mocht tot sijn laetste dagh, Onstraff'lijck zijn bevonden. P.I.
Cookies on Poetry Cove