Skip to content
1639

't Groot achter-hofken

Anoniem

Stemme: Eenigh, stil, en afghescheyden. 'K Heb u Liedeken ontfanghen Met gheneught, En ick voel in 't hert verlanghen, Om die deught, Met een Liedt // soo ghy siet, V te verghelden weer, In wederkeer. 'K vind' een zwaer inwendigh lijden Wt ghebeelt, Waer uyt dat een soet verblijdenPsal. 30.6. Wordt gheteelt, Als gedult // en onschult, Te samen zijn ghepaert En wel bewaert. Al die hier in tranen saeyenPsa. 126.5 Met ghesucht, Sullen nae met blyschap maeyen Haere vrucht: 't Edel zaet // komt te baet, Een wel gheladen schoof Door het gheloof.

Luc. 6.21.Saligh zijnse die hier weenen, (Seydt den Heer,) Want men salse vreucht verleenen, Dies te meer: Luc. 6.25.Maer die lacht // hy verwacht, Luc. 16.25Al met den Rijcken vraet, Nae 't goed' het quaet. Tusschen lacchen en verblijden Is verscheel, Want 't verblijden, is by tijden Soet en eel, Maer den spot // buyten Godt, Of dwase ydel vreught En is gheen deught. 's Werelts druck en vreughde pleghen Alle beyd', Komen uyt verkeerde weghen: Maer die schreydt, Luc. 7.38.Om de sond' // en de wond', Die uyt Gods minne spruyt, Brenght blyschap uyt. 2.Cor. 7.10Want den Goddelijcken rouwe, Wel ghelijckt, Ioh. 16.21Een bedroefde Swanger Vrouwe, Die om kijckt, Met een langh // suchten bangh, Tot dats' haer lieve Kindt, In d'armen vindt. Maer wanneer het is gheboren, Is haer hert Soo verheught, (het welck te Vooren was vol smert,) Datse gheen // van de ween Tot schaed' en overdenckt, Die 't herte krenckt.

Als het herte wordt ghenesen Deur Gods Gheest, Mach den Mensch wel vrolijck wesen: Want zijn Feest, Iesus gheeft // dien beleeft, In 't hert hem komen laet, Daer hy voor staet. 't Kan oock somtijdts wel ghebeuren, Dat door 't Cruys, 't Hert is in ghestadigh treuren, Om 't confuys, Dat hy siet // met verdriet In 's Weerelts woeste Zee, Dit doet hem wee. Sulcken wee heeft Christus vonden,Luc. 19.41 Doen hy sach, Veelderley verblinde sonden Die hy plach, Deur veel traen // af te dwaen, Wt medelijden groot Tot in den doodt. 'k Wensch u staegh met hem te lijden, Om dies wil, Dat ghy met hem meught verblijden2.tim. 2.12 Sonder schil, Want de Croon // brenght te loon,Iaco. 1.12. Eeuwigh' onsterff'lickheydt, Voor een kleyn leydt. Treuren is niet te ghelijckenRom. 8.18 In dees tijdt, By 't gheen dat namaels sal blijcken Hem die lijdt, En die naer // 't onsichtbaer2.cor. 4.18. Staegh sijn ghesichte wendt, 't En heeft geen endt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
't Groot achter-hofken · Anoniem · Poetry Cove