Op de voorgaende vvijse.
CAn Godts lanckmoedigheydtRom. 2.4.
Noch wat hy u toeseydt,
Door sijn grond'loose zeghen,
V aertsche stenigh hart
In 's Weerelts net verwart
Hier nimmermeer beweghen?
Soo siet eens hoe verwoet,Rom. 2.8.
Dat hy den gheen verdoet,
Die hem noyt wilden hooren,
Maer teghen recht en reen,
Hier al sijn goedighe'en,
In haer wellust versmooren.
Gaet dan sijn straf noch min,
V 't hart noch zielen in,
Maer leeft ghy al u selven,
Soo sal u onverdacht,
Luc. 1.30.Als die Godts raet veracht:
Het ongheluck bedelven.
Want als sijn liefd' in haet,
Verkeert en omme slaet:
Sal hy sijn vyer-schaer spannen,
En met sijn straffe handt,
V uyt het goede landt,
matt. 3.12.Als 't snode caf uytwannen.
O! onghelijcke Lodt,
Vereent te zijn met Godt;
Wiens goetheydt sonder end' is,
Of met de Weereldt snood:
Rom. 8.6.Wiens uytgangh dat de doodt
1.Ioh. 2.17Vol jammer en ellend' is.
Waer in wy zijn veraert,
Ons doch Heer wederbaert:
Op dat wy moghen veyligh,
Eens keren weer tot dy,
Psal. 16.12Daer 't al in vreughde zy:
Oprecht volmaeckt en heyligh.
P.I.